Plant ID

Zebra Alocasia

Znana również jako

Alocasia 'Zebrina', Alocasia Tygrysia, Ucho Słonia Zebra

Toksyczna dla ludzi Toksyczna dla zwierząt

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O Zebra Alocasia

Alocasia zebrina to efektowna roślina aroidowa ceniona za charakterystyczne, pasiaste łodygi przypominające skórę zebry, które kontrastują z dużymi, błyszczącymi, zielono-strzałkowatymi liśćmi. Pochodząca z Filipin, rośnie z bulwy i zazwyczaj osiąga 60–100 cm wysokości w pomieszczeniach, wypuszczając liście sekwencyjnie; może zrzucać starszy liść w momencie wzrostu nowego. Roślina dobrze rozwija się w ciepłych, wilgotnych i jasnych warunkach, ale jest wrażliwa na nagłe zmiany środowiska, niską wilgotność oraz nadmierne podlewanie. Preferuje przepuszczalne, dobrze drenujące podłoże dla roślin aroidowych oraz stabilną wilgotność bez zalewania. Kwiatostan (kolba i pochwiaste kłosy) rzadko pojawia się w pomieszczeniach i nie jest głównym walorem ozdobnym. Podobnie jak wiele gatunków Alocasia, zawiera nierozpuszczalne kryształy szczawianu wapnia, co sprawia, że wszystkie części są toksyczne przy spożyciu i mogą podrażniać skórę. W uprawie korzysta z konsekwentnego ciepła, przefiltrowanego światła i dobrej cyrkulacji powietrza. W suboptymalnych warunkach może wejść w stan półspoczynku, spowalniając wzrost i zrzucając liście, ale wznowi wzrost po poprawie ciepła, wilgotności i światła.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Alocasia zebrina
Rodzaj
Alocasia
Rodzina
Araceae
Rząd
Alismatales

Właściwości i wymagania

Trudność: Umiarkowany
Wilgotność: 60% - 85%
pH gleby: 6
Przesadzać co: 52 tygodnie

Jak dbać o Zebra Alocasia

Woda

Podlewaj dokładnie, gdy górne 2–3 cm (około 1 cala) podłoża wydaje się suche – zazwyczaj częściej w ciepłych, jasnych miesiącach, a rzadziej zimą. Nasyć, aż nadmiar wody zacznie odpływać, a potem opróżnij podstawki; nigdy nie pozwalaj, aby donica stała w wodzie. Dążyć do równomiernej wilgotności bez przemoczenia. Używaj wody o temperaturze pokojowej i niskiej zawartości minerałów, by zredukować przypalenia końcówek liści. W chłodniejszych, mniej oświetlonych okresach daj nieco więcej czasu na wyschnięcie, by zapobiec gnicie.

Światło

Zapewnij jasne, pośrednie światło. Okna wschodnie z porannym słońcem filtrowanym przez delikatne zasłony, lub jasna eksponowana północ, są doskonałe. Okna południowe lub zachodnie należy rozproszyć, by uniknąć poparzenia w południe; 1–2 godziny delikatnego wczesnego słońca są zazwyczaj tolerowane po stopniowej aklimatyzacji. Niewystarczające światło prowadzi do rozciągania łodyg i mniejszych liści; zbyt duże nasłonecznienie powoduje bielenie i kruszące brzegi.

Składniki odżywcze

Nawozić w czasie aktywnego wzrostu (wiosna do wczesnej jesieni) za pomocą zrównoważonego, pełnego nawozu w 1/4–1/2 siły co 2–4 tygodnie, lub użyć nawozu o wolnym uwalnianiu odpowiedniego dla aroidów na początku sezonu. Dobrze sprawdza się stosunek 3-1-2. Uwzględnij mikroelementy (Mg, Fe). Nie nawozić w czasie zimowego spoczynku. Co miesiąc przepłukaj donicę, aby zapobiec nagromadzeniu soli, zawsze nawozić na wcześniej zwilżoną glebę.

Temperatura

Utrzymuj ciepło: 20–28°C to idealna temperatura. Unikaj spadków poniżej 16°C; krótkie zanurzenia do 13–15°C mogą powodować utratę liści lub stan półspoczynku. Chroń przed zimnymi przeciągami, przewiewami klimatyzacyjnymi i nagłymi zmianami temperatury. Mała różnica dzienna–nocna (3–5°C) jest do zaakceptowania. Zimą priorytetem jest ciepło i suchość w strefie korzeniowej; nigdy nie zimuj na zewnątrz w umiarkowanym klimacie. Wznowić częstsze podlewanie i nawożenie po wzroście temperatur.