Begonia woskowa
Znana również jako
Begonia ogrodowa, Begonia południowoamerykańska, Begonia semperflorens
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Begonia woskowa
Begonia cucullata to bylinowy gatunek o włóknistych korzeniach, wiecznie zielony, pochodzący z południowoamerykańskich stref subtropikalnych, będący głównym dzikim rodzicem popularnych hybryd begonii woskowej. Tworzy zwarte, kopulaste rośliny z mięsistymi, rozgałęzionymi łodygami i błyszczącymi, asymetrycznymi, jajowatymi liśćmi z delikatnie ząbkowanymi brzegami. W ciepłych warunkach kwitnie obficie, niosąc kiście kwiatów o czterech działkach od białych do delikatnie różowych; kwiaty męskie pokazują złote pręciki, a żeńskie rozwijają trzyskrzydłe kapsuły nasienne. Gatunek dobrze rośnie w równomiernie wilgotnych, dobrze przepuszczalnych, humusowych, lekko kwaśnych podłożach i ceni sobie dobrą cyrkulację powietrza, aby ograniczyć problemy grzybowe. Toleruje upały i krótkie okresy suszy lepiej niż wiele begonii, ale najlepiej rośnie przy stałej wilgotności i częściowym słońcu. W klimatach wolnych od mrozu może kwitnąć przez większość roku; w chłodniejszych rejonach często uprawiana jest jako roślina jednoroczna sezonu ciepłego lub zimowana wewnątrz w jasnym świetle. Przydatna na rabaty, do pojemników i nasadzeń masowych, B. cucullata pozostaje schludna przy okazjonalnym przycinaniu i usuwaniu przekwitłych kwiatów, a przyciągając małe zapylacze nie staje się inwazyjna przy typowej pielęgnacji ogrodowej.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Begonia woskowa
Woda
Pozwól, aby górne 1–2 cm (0,5–1 in) mieszanki doniczkowej wyschło między podlewaniami, a następnie podlewaj obficie, aż nadmiar zostanie odprowadzony. Natychmiast opróżnij podstawki i nigdy nie pozostawiaj korzeni stojących w wodzie. W upalne dni na zewnątrz utrzymuj równomierną wilgotność przy lekkiej ściółce; wewnątrz podlewaj nieco mniej w słabym świetle lub chłodnych pomieszczeniach. Unikaj częstych, płytkich podlewań, które utrzymują powierzchnię stale wilgotną, co może przyciągnąć ziemiórki i choroby liści. Lepiej, aby przerwy między podlewaniami były nieco dłuższe niż utrzymująca się wilgotność podłoża.
Światło
Zapewnij jasne, rozproszone światło do częściowego słońca: 2–6 godzin delikatnego porannego słońca jest idealne. W chłodnych, nadmorskich klimatach ustalone rośliny mogą tolerować pełniejsze słońce przy odpowiedniej wilgotności; w gorących, wewnętrznych obszarach chroń przed intensywnym popołudniowym słońcem, aby zapobiec oparzeniom liści. Wewnątrz umieść przy wschodnim lub jasnym zachodnim oknie, lub użyj jasnego, rozproszonego światła z okna południowego. Niedobór światła prowadzi do wiotkiego wzrostu i mniejszej liczby kwiatów; zwiększaj światło stopniowo, aby uniknąć szoku.
Składniki odżywcze
W czasie aktywnego wzrostu nawozić lekko, ale regularnie. Mieszaj zrównoważony płynny nawóz (np. 10-10-10 lub 12-6-6) na 1/4–1/2 mocy co 2–4 tygodnie, albo zastosuj nawóz o kontrolowanym uwalnianiu na 3–4 miesiące podczas sadzenia. Preferuj nieco więcej potasu dla silniejszych łodyg i trwałego kwitnienia. Unikaj wysokiego stężenia azotu i dużych dawek, które sprzyjają bujnemu, słabemu wzrostowi. Przepłukuj mieszankę doniczkową czystą wodą co miesiąc, aby zapobiec gromadzeniu się soli, i znacznie zmniejsz nawożenie w słabym oświetleniu lub przy niskiej temperaturze.
Temperatura
Idealne temperatury to 18–26°C (65–79°F). Wzrost zwalnia poniżej 15°C (59°F), a rośliny mogą być uszkodzone poniżej około 10°C (50°F); chronić przed mrozem. Podczas fal upałów powyżej 32°C (90°F) zapewnij cień popołudniowy, równomierną wilgotność i przepływ powietrza, aby zapobiec stresowi i opadaniu kwiatów. Zimowanie wewnątrz w jasnym świetle w 15–18°C (59–65°F) z ograniczonym podlewaniem. Unikaj zimnych przeciągów i nagłych zmian temperatury, które mogą powodować brązowienie krawędzi liści i opadanie pąków.