Paproć Rogownica
Znana również jako
Paproć Jeleni Róg, Rogownica
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Paproć Rogownica
Platycerium bifurcatum, powszechnie znana jako paproć rogownica, to epifityczna paproć ceniona za swoje rzeźbiarskie liście i drzewne siedlisko. Tworzy dwa różne typy liści: zaokrąglone, zachodzące na siebie liście tarczy (sterylne), które z czasem stają się papierowo brązowe i przyklejają się do podstawy, oraz wygięte, przypominające rogi jelenia, płodne liście, które pozostają zielone i przenoszą zarodniki. W naturze zakotwicza się na pniach i gałęziach drzew, łapiąc ściółkę liściową i wilgoć, aby wyżywić płytki zestaw korzeni. Jako roślina domowa zazwyczaj jest montowana na drewnie lub uprawiana w otwartych koszach z mchem sphagnum i grubą korą. Kwitnie w jasnym, filtrowanym świetle, z dokładnym moczeniem, po którym następuje szybkie wysychanie i stale umiarkowana do wysokiej wilgotności. Dobra cyrkulacja powietrza jest niezbędna, aby zapobiec gniciu. Przy zapewnieniu stabilnego ciepła i odpowiedniej pielęgnacji może wyrosnąć na imponujące, długowieczne okazy i wytwarzać odrosty, które można oddzielić i dzielić.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Paproć Rogownica
Woda
Podlewaj poprzez moczenie, zamiast częstego lekkiego spryskiwania. Zanurz podkład korzeniowy i mech/podstawę w wodzie deszczowej lub przefiltrowanej o temperaturze pokojowej na 10–20 minut, aż będzie nasycona, a potem dokładnie odsącz. W ciepłych, jasnych warunkach mocz co tydzień; w chłodniejszych dniach co 10–14 dni często wystarczy. Zraszaj delikatnie liście przypominające rogi między moczeniami, jeśli wilgotność jest niska, ale unikaj utrzymywania wilgoci za liśćmi tarczy. Oznakami pragnienia są więdnące, miękkie liście; nadmiar wody powoduje czernienie podstaw lub utrzymującą się wilgotność.
Światło
Zabezpiecz jasne, pośrednie światło lub prześwietlone zacienienie, naśladujące warunki w koronach drzew. W pomieszczeniach umieść blisko wschodniego okna lub jasnej ekspozycji północnej; filtrowane światło południowe lub zachodnie jest szkoda, jeśli południowe słońce jest osłonięte zasłonami. Kilka godzin delikatnego porannego słońca zwiększa wigor, ale unikaj ostrych południowych promieni, które przypalają liście. W zbyt małym świetle liście przypominające rogi wydłużają się i bledną; w nadmiernym słońcu liście bledną, a końcówki kruszeją. Rośliny z zewnątrz najlepiej rosną pod wysokim, przerywanym cieniem.
Składniki odżywcze
Jako epifit jest lekką, ale regularnie nawożoną rośliną podczas aktywnego wzrostu (wiosna do wczesnej jesieni). Należy stosować płynny nawóz bez amoniaku w 1/4–1/2 mocy co 3–4 tygodnie, a okazjonalnie naprzemiennie z algami morskimi lub emulsją rybną dla mikroskładników. Unikaj wsuwania granulatu nawozu pod liście tarczy; w przypadku używania nawozów wolno działających, umieść kilka granulek na obrzeżu mchu lub kory. Regularnie przepłukuj czystą wodą, aby zapobiec nagromadzeniu soli.
Temperatura
Idealne temperatury to 60–80°F (16–27°C) z równomierną wilgotnością i ruchem powietrza. Toleruje krótkie spadki do 50°F (10°C), ale nie jest odporny na mróz; dłuższe okresy poniżej 55°F (13°C) mogą zahamować wzrost i spowodować plamienie liści. Powyżej 85–90°F (29–32°C), zwiększ wilgotność i częstotliwość podlewania, upewniając się przy tym, że suszenie jest szybkie, aby zapobiec gniciu. Na zewnątrz uprawiaj w zacienionych miejscach wolnych od mrozu (USDA 9b–11). W innych miejscach przynieś do wnętrza przed chłodnymi nocami i trzymaj z dala od zimnych przeciągów lub bezpośrednich strumieni z grzejników i klimatyzatorów.
