Plant ID

Malina czerwona

Znana również jako

Malina europejska, Malina ogrodowa, Malina pospolita, Malina dzika

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O Malina czerwona

Rubus idaeus, powszechnie znana jako malina europejska, to liściasty krzew z odrostami, naturalnie występujący w Europie i północnej Azji. Tworzy wieloletnią koronę oraz kłącza, które produkują dwuletnie pędy: energiczne jednoroczne pędy zwane primocanes mają liście, które kwitną i owocują jako floricanes w drugim roku przed ich zamieraniem. Pędy są łukowato wygięte i pokryte drobnymi kolcami; złożone liście mają od 3 do 7 ząbkowanych listków, od spodu są blade i owłosione. Późną wiosną do wczesnego lata białe, pięciopłatkowe kwiaty przyciągają zapylacze, dojrzewając w puste, czerwone owoce zbiorcze składające się z wielu pestkowców. Rośliny zazwyczaj osiągają wysokość 1,5–2 m i rozprzestrzeniają się za pomocą podziemnych odrostów, tworząc żywopłoty w otwartych, dobrze przepuszczalnych miejscach. Maliny preferują lekko kwaśne, bogate w próchnicę gleby i stałą wilgotność. Są cenione za smaczne owoce spożywane na świeżo, mrożone lub przetworzone oraz jako pożywienie dla dzikiej fauny. Pielęgnacja obejmuje przycinanie zużytych floricanes, przerzedzanie nowych pędów oraz podtrzymywanie drutami dla przepływu światła i powietrza, co pomaga ograniczyć choroby takie jak zaraza pędów i Botrytis.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Rubus idaeus
Rodzaj
Rubus
Rodzina
Rosaceae
Rząd
Rosales

Właściwości i wymagania

Trudność: Umiarkowany
Wilgotność: 40% - 70%
pH gleby: 6
Przesadzać co: 104 tygodnie

Jak dbać o Malina czerwona

Woda

Utrzymuj równomierną wilgotność gleby, ale jej nie zalewaj. Zapewniaj 2,5–4 cm wody tygodniowo od rozwinięcia liści do zbiorów, zwiększając ilość podczas gorących, wietrznych dni i na piaskowych glebach. Głębokie, rzadkie podlewanie przy użyciu węża kroplowego lub węża nasiąkowego zachęca do głębokiego zakorzenienia i zmniejsza ryzyko chorób w porównaniu do zraszania nadziemnego. Mulcz, aby zmniejszyć parowanie. W okresie spoczynku podlewaj tylko podczas przedłużających się okresów suszy. Unikaj przelania—maliny są wrażliwe na słabą drenażową i gnicie korzeni.

Światło

Pełne słońce (6–8+ godzin dziennie) produkuje najcięższe, najsłodsze plony. W obszarach o intensywnym letnim upale, lekkie zacienienie po południu pomaga zapobiegać oparzeniom słonecznym i zbyt miękkim jagodom. Maliny będą owocować w jasnym półcieniu (4–6 godzin), ale z mniejszym plonem i dłuższymi, słabszymi pędami. Rzędami z północy na południe i podtrzymuj pędy, aby maksymalizować światło i przepływ powietrza. Unikaj głębokiego cienia i zamkniętych, wilgotnych miejsc, gdzie wzrasta presja chorób.

Składniki odżywcze

Maliny są umiarkowanymi 'karmicielami'. Każdej wiosny dodaj 2–5 cm kompostu lub dobrze przekompostowanego obornika w rzędzie, a następnie aplikuj zrównoważony nawóz w granulacie (np. 10-10-10) w ilości 0,5–1 funta na każde 100 stóp kwadratowych, gdy pędy się pojawiają. Unikaj nadmiaru azotu, który sprzyja miękkiemu, podatnemu na choroby wzrostowi i zmniejsza owocowanie; daj priorytet potasowi (np. siarczan potasu) dla plonu i smaku. Aplikuj dodatkowo nawóz po zbiorach dla odmian letnich. Utrzymuj pH gleby na poziomie 5,5–6,5 i odnawiaj warstwę organicznej ściółki, aby wspomagać równomierne uwalnianie składników odżywczych.

Temperatura

Odporna na Strefy USDA 4–8, Rubus idaeus toleruje zimowe temperatury sięgające −30 C (−22 F) i korzysta z zimowego chłodu, aby dobrze owocować. Idealne temperatury wzrostu to chłodne do łagodnych: 18–24 C (65–75 F) w trakcie kwitnienia i dojrzewania owoców. Długotrwały upał powyżej 30 C (86 F) może obniżyć jakość owoców; używaj ściółki i zapewnij cień po południu w gorących klimatach. Unikaj zamarzających miejsc podczas wiosennego kwitnienia i zapewnij przepływ powietrza, aby zredukować stres cieplny i presję grzybową.