Pokrzywa zwyczajna

Urtica dioica, znana jako pokrzywa zwyczajna, to energiczna, kłączowa, wieloletnia roślina z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Rodzima w całej Europie, umiarkowanej Azji i północnej Afryce, obecnie została zadomowiona na wielu obszarach świata, gdzie gleby są wilgotne i bogate w składniki odżywcze. Rośliny zazwyczaj osiągają wysokość 0,6–1,5 m (czasami 2 m), z naprzeciwległymi, ząbkowanymi, sercowatymi liśćmi i cienkimi, krzemionkowo zakończonymi kłującymi włoskami (trychomami). Te trychomy wstrzykują drażniące związki — histaminę, acetylocholinę, serotoninę i kwasy organiczne — powodując krótkotrwałe piekące podrażnienie po kontakcie. Gatunek jest dwupienny, z osobnymi roślinami męskimi i żeńskimi, które wytwarzają opadające, zielonkawe kwiatostany zapylane przez wiatr od późnej wiosny do jesieni. Ekologicznie, pokrzywy są wskaźnikami żyznych terenów i wspierają liczne owady, w tym gąsienice kilku motyli. Pomimo ich oparzeń, młode pędy i liście są bardzo pożywne po ugotowaniu lub suszeniu i są używane jako warzywo, herbata oraz w medycynie tradycyjnej; włókna łodygi miały historyczne zastosowanie w tekstyliach. W uprawie pokrzywy są łatwe i szybkie, rozprzestrzeniają się agresywnie przez kłącza i nasiona. Ogranicz rozrost za pomocą barier lub uprawiaj w pojemnikach tam, gdzie rozprzestrzenianie się jest niepożądane, stosuj rękawice ochronne i utrzymuj stałą wilgotność dla bujnego rozwoju.