dzika rzodkiew

Rzodkiew świrzepka (Raphanus raphanistrum), zwana potocznie dziką rzodkwią, to odporna roślina jednoroczna lub krótko żyjąca dwuletnia z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), pochodząca z obszaru Morza Śródziemnego, lecz rozsiana po większości kontynentów. Tworzy przyziemną rozetę szorstkich, pierzastych liści z szorstkim owłosieniem oraz wyprostowane, rozgałęzione łodygi osiągające wysokość 20–80 cm. Efektowne kwiaty o czterech płatkach mają barwę od kremowobiałej do jasnożółtej lub liliowej z fioletowymi żyłkami. Po kwitnieniu pojawiają się charakterystyczne, złączkowane strąki nasienne (siliques), które rozpadają się na segmenty po dojrzeniu. Kwiaty pojawiają się głównie w chłodniejszych porach roku i przyciągają pszczoły oraz inne zapylacze. Gatunek ten rozwija się w ziemiach zaburzonych— na obrzeżach pól, pastwiskach, przy drogach i nadmorskich wydmach— i toleruje wiatr, piaszczyste gleby oraz lekki słony spray. Młode liście i strąki są jadalne i pikantne, ale nasiona i dojrzałe rośliny mogą być szkodliwe dla zwierząt gospodarskich, jeśli zostaną spożyte w dużych ilościach. Dzika rzodkiew łatwo się wysiewa i może stać się inwazyjna, jeśli nie jest kontrolowana. Głębokie korzenie palowe zapewniają odporność na suszę, a roślina przystosowuje się do różnorodnych gleb, od piaszczystych po gliniaste, lekko kwaśnych do neutralnych.