Plant ID

Słodki Osmanthus

Znana również jako

Pachnąca Oliwka Herbaciana, Oliwka Herbaciana, Słodka Oliwka, Osmanthus, Kinmokusei

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O Słodki Osmanthus

Osmanthus fragrans to zimozielony krzew lub małe drzewo, znane z niesłychanie wonnych kwiatów, które nasycają powietrze nutami moreli i dojrzałych brzoskwiń. Pochodzi z Azji Wschodniej, typowo osiąga wysokość od 3 do 6 m (do 10 m w idealnych warunkach), z gęstym, wyprostowanym rozgałęzieniem i naprzeciwległymi, skórzastymi, eliptycznymi liśćmi. Zespoły małych białych, kremowych, żółtych lub pomarańczowych kwiatów pojawiają się głównie od późnego lata do jesieni, z dodatkowymi kwitnieniami wiosną w łagodnych klimatach. Roślina ceniona jest jako żywopłot, okaz lub roślina tarasowa w pojemniku, a kwiaty tradycyjnie używane są do aromatyzowania herbaty i do syropów kulinarnych oraz przetworów. Preferuje dobrze przepuszczalne, żyzne, lekko kwaśne gleby oraz stałą wilgotność bez zastoju wodnego. Po zadomowieniu jest umiarkowanie odporna na suszę, ale najlepiej kwitnie przy konsekwentnej pielęgnacji. Przycinanie po kwitnieniu utrzymuje formę i zachęca do rozgałęziania. W chłodniejszych regionach często uprawiana jest w pojemnikach i zimuje w jasnych, bezmroźnych miejscach.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Osmanthus fragrans
Rodzaj
Osmanthus
Rodzina
Oleaceae
Rząd
Lamiales

Właściwości i wymagania

Trudność: Umiarkowany
Wilgotność: 35% - 80%
pH gleby: 6.5
Przesadzać co: 104 tygodnie

Jak dbać o Słodki Osmanthus

Woda

Utrzymywać glebę równomiernie wilgotną, ale nigdy zbyt mokrą. Dla roślin w gruncie, namoczyć do głębokości 20-30 cm gleby, a następnie pozwolić, aby wierzchnia warstwa nieco przeschnęła przed ponownym podlaniem. Nowo posadzone i pojemnikowe egzemplarze potrzebują częstszego podlewania; zmniejszać częstotliwość w miarę zakorzeniania się. W upalne, suche okresy podlewać co tydzień lub częściej w pojemnikach. Zimą podlewać oszczędnie, ale zapobiegać wysychaniu bryły korzeniowej. Używać ściółki w celu zatrzymania wilgoci i amortyzacji wahań między mokrym a suchym.

Światło

Zapewniać pełne słońce do jasnego półcienia. Kwitnienie jest najobfitsze przy co najmniej 4–6 godzinach bezpośredniego słońca, ale w gorących klimatach letnich popołudniowy cień zapobiega przypaleniu liści i zachowuje jakość kwiatów. W pomieszczeniach lub schronieniach zimowych umieścić blisko jasnego okna od południa lub zachodu z doskonałą cyrkulacją powietrza. Stopniowo aklimatyzować rośliny przenoszone między warunkami wewnętrznymi i zewnętrznymi, aby zapobiec szokowi. Unikać głębokiego cienia, który zmniejsza kwitnienie i prowadzi do wyrośniętego wzrostu.

Składniki odżywcze

Nawożenie należy prowadzić lekko, ale regularnie. Wczesną wiosną zastosować zrównoważony nawóz o przedłużonym działaniu (np. 8-8-8 lub 10-10-10) lub organiczny, jak przekompostowany obornik. Nawóz wspomagający kwitnienie z nieco większą zawartością potasu może poprawić kwitnienie, ale należy unikać nadmiaru azotu, który sprzyja rozwojowi liści kosztem kwiatów. W pojemnikach dopełniać nawożenie rozcieńczonym nawozem płynnym co 4-6 tygodni w okresie wzrostu. Przestań nawozić 6-8 tygodni przed spodziewanym przymrozkiem. Na glebach zasadowych należy dostarczać żelazo chelatowane lub mikroskładniki, jeśli liście wykazują chlorozę.

Temperatura

Idealne temperatury mieszczą się w zakresie 15–30°C. Ustanowione rośliny mogą tolerować krótkotrwałe przymrozki i lekkie przymrozki, a wiele odmian jest odpornych do około −9 do −12°C (USDA 7b–10), chociaż ciężki mróz może spowodować obumieranie. W regionach zimniejszych niż ten uprawiać w pojemnikach i zimować w temperaturze powyżej zera (2–10°C) z jasnym oświetleniem. Unikać nagłych zmian temperatury i gorąca odbitego; w falach upałów powyżej 35–38°C zapewnić popołudniowy cień, stałą wilgoć i ściółkę w celu ochrony korzeni.