Tymianek pospolity

Thymus vulgaris, powszechnie nazywany tymiankiem pospolitym, to odporny, drewniejący, wiecznie zielony lub pół-zimozielony półkrzew z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Pochodzący z rejonu basenu Morza Śródziemnego, tworzy niskie kopce o wysokości 15–30 cm z drucikowatymi, kwadratowymi łodygami i drobnymi, naprzeciwległymi, wąskimi, szaro-zielonymi liśćmi pokrytymi aromatycznymi gruczołami bogatymi w tymol i karwakrol. Późną wiosną do wczesnego lata na końcach pędów pojawiają się krótkie kłosy blednoróżowych do liliowych kwiatów, które przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Tymianek rozwija się w ubogich, dobrze przepuszczalnych, piaszczystych lub żwirowych, wapiennych glebach, doskonale nadaje się do ogrodów skalnych, na obrzeża i do pojemników. Jest wysoce odporny na suszę po ukorzenieniu, bardziej nie lubi wilgoci i zimowej nadmiaru wilgoci niż zimna. Zwykle jest odporny w strefach USDA 5–9, gdy zapewni się mu doskonałe odwadnianie i pewną ochronę zimową w chłodniejszych regionach. Ceniony zarówno jako zioło kuchenne, jak i roślina ozdobna, jest odporny na jelenie i stosunkowo wolny od szkodników, choć zgnilizna korzeni i pieniężak mogą się pojawić w źle ulokowanych nasadzeniach. Jego niskie, pachnące listowie stanowi doskonałą roślinę okrywową między płytkami i wydziela zapach po potarciu.