Rdest ptasi
Znana również jako
Żółty rdest ptasi płożący, Płożący żółty rdest ptasi, Płożący oxalis, Żółty szczawik, Oxalis
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Rdest ptasi
Oxalis corniculata, często nazywana rdestem ptasim płożącym, to niska, tworząca maty wieloletnia roślina zielna, która rozprzestrzenia się poprzez cienkie, zakorzeniające się łodygi. Jej trójlistne, sercowate listki przyjmują kolor od zielonego do brązowo-purpurowego i składają się na noc lub w upale (nyktinastia). Pogodne, pięciopłatkowe żółte kwiaty kwitną przez większość roku w łagodnym klimacie, a następnie pojawiają się wąskie, pięciokomorowe torebki nasienne, które eksplodują, umożliwiając szybkie zasiedlanie naruszonych gleb, trawników, skrzyń na kwiaty i pęknięć w chodnikach. Rośliny zwykle wznoszą się na wysokość 5–15 cm, ale mogą pokrywać rozległe obszary, rozwijając się na zagęszczonych, ubogich w składniki odżywcze lub dobrze przepuszczalnych podłożach. Choć często traktowane jako chwast trawnikowy i ogrodowy, tangi listki są jadalne w małych ilościach i były używane w tradycyjnych środkach; jednak wysoka zawartość szczawianów wymaga umiarkowania. Jako akcent w pojemnikach lub nieformalna pokrywa gruntowa jest łatwa, tolerancyjna na suszę po osiągnięciu stabilizacji, toleruje częściowe zacienienie, ale w ciepłych regionach może być inwazyjna, jeśli zostanie pozostawiona do wysiewu. Regularne przycinanie i zarządzanie wilgocią utrzymują rośliny gęste, uporządkowane i kwitnące.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Rdest ptasi
Woda
Podlewaj obficie, następnie pozwól, aby górne 1–2 cm gleby wyschło przed ponownym podlaniem. W pojemnikach używaj metody podlewania i osuszania, aby uniknąć nadmiernego podlewania; nigdy nie pozostawiaj doniczki stojącej w podstawce z wodą. Na zewnątrz, ustalone rośliny tolerują krótkie okresy suszy, ale regularne, lekkie nawadnianie utrzymuje gęstość wzrostu i ciągłe kwitnienie. Zmniejsz częstotliwość w chłodniejszych porach roku lub gdy rośliny częściowo przechodzą w stan uśpienia podczas upałów czy suszy. Żółknące, wiotkie liście zwykle oznaczają nadmierne podlewanie lub słaby drenaż.
Światło
Pełne słońce do jasnego, częściowego zacienienia nadaje się dla tego gatunku. Aby rośliny były zwarte i obficie kwitły, zapewnij co najmniej 3–4 godziny bezpośredniego słońca dziennie. W bardzo gorących lub suchych regionach przesuwaj ekspozycję na poranne słońce z przesianym popołudniowym cieniem, aby zapobiec przypaleniu liści i zmniejszyć stres wodny. Zbyt mała ilość światła powoduje zbyt wydłużony, otwarty wzrost i mniejsze kwitnienie. Wewnątrz umieść w pobliżu wschodniego lub zachodniego okna, lub jasnego południowego światła filtrowanego przez przezroczystą zasłonę; wspomagaj zimą światłem LED.
Składniki odżywcze
Oxalis corniculata jest rośliną o niewielkich wymaganiach żywieniowych. W pojemnikach, wiosną wymieszaj wolnodziałający nawóz zrównoważony zgodnie z zaleceniami na etykiecie lub aplikuj płynny nawóz zrównoważony o połowie mocy (np. 10-10-10 lub 5-5-5) co miesiąc podczas aktywnego wzrostu. Wstrzymaj nawożenie zimą lub podczas uśpienia przy upale/suszy. W gruncie, coroczny kompost zazwyczaj jest wystarczający; unikaj produktów o wysokiej zawartości azotu, które sprzyjają bujnemu, chwastowemu wzrostowi i nadmiernemu wysiewowi. Okresowo płucz pojemniki czystą wodą, aby zapobiec gromadzeniu się soli, co może zmniejszać kwitnienie i przypalać korzenie.
Temperatura
Najlepszy wzrost występuje przy temperaturach między 15–27°C. Rośliny tolerują krótkie spadki temperatury w okolice 5°C, choć mogą tracić część liści, ale dłuższe lub intensywne mrozy mogą zabić nadziemne części; często odtwarzają się z nasion, gdy ciepło wraca. W gorącym klimacie wzrost trwa w temperaturach 32–35°C, jeśli wilgotność gleby jest odpowiednia i zapewniony cień w południe. Unikaj umieszczania pojemników na powierzchniach odbijających ciepło. Wewnątrz trzymaj w typowych temperaturach pokojowych i chroń przed przeciągami lub suszącymi wentylacjami grzewczymi.