Lnica purpurowa
Znana również jako
Lnica włoska, Lnica wieloletnia, Lnica purpurowa
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Lnica purpurowa
Linaria purpurea, znana jako lnica purpurowa, to smukły, krótkowieczny bylin z rejonów Morza Śródziemnego, ceniony za swoje przewiewne, wyprostowane kwiatostany podobne do lwiej paszczy, które kwitną od wczesnego lata do jesieni. Wąskie, niebieskozielone liście pokrywają wiotkie łodygi osiągające 60-100 cm, zwieńczone dziesiątkami małych, ostrogowatych kwiatów w kolorze fioletowofioletowym (i czasami w delikatnych różowych formach). Magnes dla pszczół i bzygów, wprowadza ruch i naturalistyczny charakter do rabat wiejskich, ogrodów żwirowych i szczelin w murach lub chodnikach. Przystosowany do ubogich, dobrze przepuszczalnych gleb, rozwija się na słońcu i toleruje suszę po ukorzenieniu, a mimo to jest zaskakująco odporny na zimno. Pojedyncze rośliny mogą być efemeryczne, ale lekkie samozasiewanie utrzymuje kolonię bez stawania się uciążliwym w większości ogrodów; przycinanie przekwitłych kwiatów ogranicza rozprzestrzenianie się i przedłuża kwitnienie. Jego wertykalny, przejrzysty charakter dobrze współgra z trawami i innymi bylinami odpornymi na suszę, wymagając minimalnych podpór lub nawożenia przy zapewnieniu jasnego, dobrze przepuszczalnego i przewiewnego stanowiska. To łatwe, mało wymagające rozwiązanie dla nasadzeń przyjaznych dla dzikiej przyrody i oszczędzających wodę.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Lnica purpurowa
Woda
Podlewaj regularnie podczas zakorzeniania (pierwsze 8-12 tygodni). Następnie pozwól górnej warstwie gleby (2-3 cm) wyschnąć przed głębokim podlaniem; w większości klimatów oznacza to podlewanie co 7-14 dni w lecie i rzadko w chłodnych, mokrych okresach. W pojemnikach sprawdzaj wilgotność dwa razy w tygodniu i podlej, gdy podłoże jest suche na głębokość palca. Zawsze podlewaj u podstawy i upewnij się, że woda szybko odpływa - stojąca woda lub podstawki sprzyjają gniciu korzeni. Cienka warstwa żwirkowego mulczu ogranicza parowanie bez zatrzymywania nadmiaru wilgoci.
Światło
Pełne słońce (co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła) zapewnia najsilniejsze łodygi i najwięcej kwiatów. Toleruje lekkie lub częściowe zacienienie (3-5 godzin), ale będzie mniej kwitnąć i może się przechylać. W gorących, śródlądowych klimatach może przyjmować cień popołudniowy, jeżeli poranki są słoneczne, a gleba bardzo dobrze przepuszczalna. Unikaj głębokiego cienia. Jasne, przewiewne stanowiska pomagają utrzymać czystość liści i zmniejszają ryzyko wystąpienia mączniaka, zwłaszcza w wilgotnych regionach lub gdy rośliny są stłoczone.
Składniki odżywcze
Utrzymuj niski poziom składników odżywczych - nadmiar azotu powoduje wiotki, liściasty wzrost i mniej kwiatów. W przeciętnej glebie ogrodowej nawożenie zazwyczaj jest zbędne. W przypadku pojemników lub bardzo ubogich gleb, wiosną wymieszaj niewielką ilość kompostu lub zastosuj nawozy o niskiej dawce, wolno uwalniane i zrównoważone (np. 5-5-5) w 25-50% dawki zalecanej na etykiecie. Unikaj częstego podawania nawozów płynnych. Nałóż cienką warstwę skomponowanej kory lub żwirku, aby poprawić strukturę i odprowadzanie. Bogate nawożenie zmniejsza naturalnie wyprostowany charakter rośliny i może skrócić okres kwitnienia.
Temperatura
Odporny na zewnątrz w strefach USDA 5-9. Korony w stanie uśpienia zniosą znaczne mrozy, o ile odpływ jest doskonały; zimowa wilgoć jest bardziej szkodliwa niż chłód. Idealne temperatury wzrostu to 10-25°C, a kwiaty utrzymują się dobrze w chłodniejszych latach. W czasie upałów (30-35°C) może dojść do przerwania kwitnienia; wznowi się przy chłodniejszych nocach i umiarkowanym nawadnianiu. Unikaj ciepłych, nasyconych gleb, które sprzyjają gniciu. W klimacie umiarkowanym nie jest wymagana specjalna ochrona na zimę, poza utrzymywaniem korony w stanie dobrze przepuszczanym.
