hibiskus z Wyspy Norfolk
Znana również jako
drzewo pierwiosnkowe, drzewo piramidalne, drzewo krowiego świądu, drzewo z gryzącymi strąkami
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO hibiskus z Wyspy Norfolk
Lagunaria patersonia to zimozielone drzewo z rodziny ślazowatych (Malvaceae), cenione za tolerancję na warunki nadmorskie oraz efektowne kwiaty przypominające hibiskus. Rodzime dla Wyspy Norfolk i Wyspy Lord Howe, zazwyczaj tworzy gęstą, piramidalną koronę i osiąga wysokość 6–15 m (mniejsza w pojemnikach). Skórzaste, eliptyczne liście tworzą schludne, błyszczące tło dla pięciopłatkowych kwiatów, które otwierają się w kolorze od bladego do różowego z ciemniejszym ‚okiem’, głównie od późnej wiosny do jesieni w łagodnym klimacie. Drewniane, gruszkowate kapsuły pojawiają się po kwiatach; wewnątrz znajdują się jedwabiste włoski, które łatwo się odrywają i powodują intensywne podrażnienie skóry, oczu i układu oddechowego – stąd zwyczajowa nazwa ‚krowi świąd’. Gatunek ten, kiedy już się ukorzeni, jest odporny na suszę i zasolenie, nadaje się na wiatrochrony, krajobrazy nadmorskie i ogrody wymagające niewielkiej konserwacji w regionach śródziemnomorskich i subtropikalnych. Preferuje dobrze przepuszczalne gleby i pełne słońce, dobrze reaguje na lekkie przycinanie po przekwitnięciu, aby utrzymać schludny zarys. Pielęgnacja jest prosta tam, gdzie zimy są bezmrozowe lub jedynie lekko mroźne, ale należy zachować ostrożność przy obchodzeniu się z owocami i opuszczonymi kapsułami, aby uniknąć kontaktu z drażniącymi włóknami.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o hibiskus z Wyspy Norfolk
Woda
Podlewaj regularnie podczas pierwszego sezonu wegetacyjnego, aby roślina mogła wytworzyć głębokie korzenie. Kiedy się zakorzeni, jest odporna na suszę: zapewnij głębokie namoczenie co 10–14 dni w gorącą, suchą pogodę i znacznie rzadziej w chłodniejszych porach roku. Zawsze pozwól, aby kilka centymetrów gleby wyschło między podlewaniami i unikaj warunków zatopienia wodą. Rośliny w pojemnikach schną szybciej – podlewaj, gdy górne 2–3 cm gleby są suche, upewniając się, że nadmiar wody swobodnie odpływa. Ściółkuj, aby zachować wilgoć, ale trzymaj ściółkę z dala od pnia.
Światło
Zapewnij pełne słońce dla najlepszego kwitnienia - co najmniej 6–8 godzin światła dziennego. Toleruje lekkie, otwarte cienie, ale oczekuj rzadszego kwitnienia i luźniejszego wzrostu. Nadmorskie umiejscowienie z jasnym słońcem i dobrą cyrkulacją powietrza jest dla niego odpowiednie, a także radzi sobie z wiatrami nasyconymi solą. Nie nadaje się jako roślina wewnętrzna w słabym oświetleniu; jeśli uprawiana jest w pojemniku, ustaw na zewnątrz w pełnym słońcu podczas sezonu wegetacyjnego. Upewnij się, że młode rośliny są przyzwyczajone do intensywnego słońca, aby zapobiec przypaleniu liści.
Składniki odżywcze
Gatunek ten nie jest żarłokiem. W gruncie zastosuj zbilansowany, wolno uwalniający się nawóz na wiosnę (np. na 8–9 miesięcy, 10-10-10) i odśwież kompostując glebę, aby ją utrzymać w dobrej kondycji. W pojemnikach używaj nawozu o kontrolowanym uwalnianiu podczas sadzenia i uzupełniaj cotygodniowym zbilansowanym nawozem płynnym o pół siły podczas aktywnego wzrostu. Unikaj wysokiego poziomu azotu, co powoduje nadmierny wzrost i mniejszą ilość kwiatów. Gdy rośnie na zasadowych glebach, monitoruj niedobory mikroelementów i koryguj je za pomocą chelatowanego żelaza lub pełnych mikroelementów.
Temperatura
Idealne temperatury to 15–28°C. Kiedy już się zakorzeni, drzewa tolerują krótkie, lekkie mrozy do około −2°C, ale młode rośliny są bardziej wrażliwe; chroń podczas nagłych chłodów za pomocą agrowłókniny lub przenieś pojemniki do schronienia. Długotrwałe mrozy uszkodzą lub zabiją liście i końce gałęzi. W przypadkach fal upałów powyżej 35–38°C zwiększ częstotliwość podlewania i utrzymuj ściółkę, aby zmniejszyć temperaturę korzeni. Zimowiska przechowuj w jasnym, bezmrozowym miejscu w temperaturze około 5–10°C, jeśli twój region regularnie spada poniżej zera.
