Perski drzewo jedwabne
Znana również jako
Drzewo jedwabne, Drzewo mimozowe, Albizia, Różowe drzewo jedwabne
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Perski drzewo jedwabne
Albizia julibrissin, znana jako perskie drzewo jedwabne, to szybko rosnąca, liściasta roślina ozdobna ceniona za paprociopodobne, dwupierzaste liście i jedwabiste, pachnące różowe kwiaty pojawiające się latem. Liście wykazują zjawisko nyktinastii, zwijając się nocą i podczas deszczu. Dorosłe drzewa osiągają zazwyczaj 6–12 m wysokości z szeroką, parasolowatą koroną i gładką szaro-brązową korą. Kwiaty przyciągają pszczoły, motyle i kolibry, po których pojawiają się płaskie, brązowe strąki nasienne utrzymujące się do zimy. Rodzime w Iranie, Himalajach, Chinach, Korei i Japonii, naturalizowane szeroko w ciepłych regionach umiarkowanych. Preferuje dobrze przepuszczalne gleby i pełne słońce, tolerując upał, suszę i warunki miejskie po zakorzenieniu. Może jednak stać się inwazyjne w niektórych obszarach i jest podatne na więdnięcie mimozy (Fusarium oxysporum), zwłaszcza na słabo przepuszczalnych stanowiskach. Kultivary różnią się odpornością na chłód i kolorem liści. W pojemnikach lub małych ogrodach regularne przycinanie pomaga zachować kształt i kontrolować rozmiar, podczas gdy dobra cyrkulacja powietrza i drenaż zmniejszają presję chorobową.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Perski drzewo jedwabne
Woda
Podlewaj głęboko, ale rzadko. Dla świeżo posadzonych drzew nawadniaj raz w tygodniu w pierwszym okresie wzrostu, zapewniając powolne namaczanie, żeby zmoczyć strefę korzeniową na głębokość 20–30 cm; zwiększ częstotliwość podczas ekstremalnych upałów. Po zakorzenieniu, Albizia staje się umiarkowanie odporna na suszę i zazwyczaj wymaga podlewania jedynie podczas przedłużającej się suszy. W pojemnikach, pozwól, by wierzchnie 3–5 cm podłoża wyschły przed ponownym dokładnym podlaniem, aż nadmiar wody odpłynie. Unikaj przewlekle mokrego podłoża, które predysponuje drzewo do chorób korzeni i układu naczyniowego.
Światło
Zapewnij pełne słońce przez 6–8+ godzin dziennie, aby zmaksymalizować kwitnienie i gęstość korony. Albizia toleruje lekkie zacienienie, ale będzie produkować mniej kwiatów i mieć bardziej otwarty pokrój. W gorących klimatach śródziemnomorskich, całodniowe słońce jest akceptowalne, jeśli wilgotność gleby jest odpowiednia. Unikaj głębokiego cienia lub niskiego oświetlenia w pomieszczeniu; gatunek najlepiej rośnie na zewnątrz, gdzie dobra cyrkulacja powietrza również redukuje presję grzybową.
Składniki odżywcze
Albizia julibrissin jest rośliną o niskich wymaganiach pokarmowych. Na otwartym terenie, wiosną podczas pękania pąków wkomponuj kompost lub zrównoważony nawóz o przedłużonym działaniu (np. 8-8-8 do 10-10-10); unikaj produktów o wysokiej zawartości azotu, które faworyzują słaby, soczysty wzrost kosztem kwiatów. W pojemnikach używaj nawozu o kontrolowanym uwalnianiu raz wiosną lub zrównoważonego płynnego nawozu o połowę mocy miesięcznie podczas aktywnego wzrostu. Jeśli wystąpi chloroza na glebach o wysokim pH, zastosuj żelazo chelatowane i dostosuj pH gleby. Zawsze dokładnie podlej po nawożeniu.
Temperatura
Najlepsze wyniki uzyskuje się w cieplejsze lata z temperaturami dziennymi od 20–32°C. Mrozoodporny w strefach USDA około 6–9, dojrzałe drzewa tolerują krótkotrwałe spadki temperatury do około −15°C; młode rośliny są bardziej wrażliwe na zimno i korzystają z ochrony zimowej. Unikaj miejsc z trwałymi wiatrami mroźnymi lub zagłębieniami mrozowymi. W pojemnikach chroń korzenie przed silnymi mrozami i unikaj wystawiania bryły korzeniowej na wielokrotne cykle zamrażania i rozmrażania.
