Jasnota plamista

Lamium galeobdolon, znana powszechnie jako jasnota plamista, to kłączowa, półzimozielona bylina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), ceniona za zdolność do szybkiego rozprzestrzeniania się jako roślina okrywowa w cieniu. Rodzima dla Europy i zachodniej Azji, rozprzestrzenia się dzięki rozłogom, tworząc gęste dywany pokrzywowatych, ząbkowanych liści, często efektownie marmurkowanych srebrem w ozdobnych odmianach. Od połowy wiosny do początku lata, u węzłów liściowych pojawiają się okółki kapturkowatych, żółtych kwiatów bogatych w nektar, przyciągające trzmiele i inne zapylacze. Dobrze rośnie w warunkach leśnych—w próchniczych, dobrze zdrenowanych glebach z równomierną wilgotnością i przesianym światłem—ale dostosowuje się do różnych rodzajów gleb, w tym lekko zasadowych. Jego aromatyczne liście z reguły odstraszają jelenie i króliki. Świetnie sprawdza się przy stabilizacji stoków i wypełnianiu suchych miejsc w cieniu, ale może agresywnie rozprzestrzeniać się poza zamierzone obszary, szczególnie w formach pstrych, i jest uznawana za inwazyjną w niektórych częściach Ameryki Północnej. Korzystaj odpowiedzialnie, ograniczając korzenie i usuwając przypadkowe skupiska w pobliżu obszarów naturalnych. Trwała, niskonakładowa i mrozoodporna, zapewnia całoroczną teksturę i wiosenne kolory w zacienionych ogrodach.