Banian indyjski

Ficus benghalensis, czyli banian indyjski, to masywna, zimozielona figa pochodząca z subkontynentu indyjskiego. W naturze zaczyna życie jako epifit, puszczając korzenie powietrzne, które zamieniają się w pnie przypominające kolumny, ostatecznie tworząc rozległe, wielopniowe zarośla z szeroką, zacienioną koroną. Dojrzałe drzewa mogą zajmować hektary i żyć przez wieki, pełniąc kluczowe role ekologiczne i kulturowe jako drzewo owocowe o znaczeniu wspólnotowym oraz święte miejsca wioski. Liście są duże, skórzaste, owalne, z wyraźnymi żyłkami i mlecznym lateksem w tkankach. Małe sykonie (owoce figi) są zapylane przez specyficzne gatunki os figowych. W donicach baniany pozostają znacznie mniejsze, ale nadal produkują charakterystyczne korzenie powietrzne w ciepłych, wilgotnych i jasnych warunkach. Preferują dobrze przepuszczalne, lekko kwaśne podłoże i stabilne ciepło. Na zewnątrz, gdy są już dobrze ugruntowane w strefach bezmroźnych, są odporne na suszę, natomiast w pomieszczeniach wymagają stałego podlewania, dużego oświetlenia i okresowego przycinania, by zarządzać ich rozmiarem i wspierać rozgałęzienia. Na zewnątrz, ekspansywne korzenie mogą naruszać nawierzchnie i fundamenty, więc należy je umieszczać z dala od struktur.