Barszcz zwyczajny
Znana również jako
Barszcz, Brzęk, Barszcz europejski, Brzęk pospolity
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Barszcz zwyczajny
Heracleum sphondylium to silna dwuletnia lub krótkowieczna bylina z rodziny selerowatych (Apiaceae), występująca naturalnie w większości Europy i części zachodniej Azji. Osiąga zazwyczaj wysokość od 0,5 do 2 m, z pustymi, żebrowanymi łodygami często pokrytymi purpurowymi plamami i szorstkimi włoskami. Liście odziomkowe są duże, pierzasto podzielone, a od spodu szorstkie; liście łodygowe są mniejsze i obejmujące łodygę. Wczesnym latem do środka lata tworzy szerokie, wielopromienne baldachy (często o średnicy 10–30 cm) z białymi lub zielonkawymi kwiatami, które przyciągają szeroką gamę zapylaczy. Owoce to spłaszczone, skrzydełkowate rozłupki z charakterystycznymi jaskółkami olejowymi (vittae). Preferuje wilgotne, żyzne gleby na łąkach, w rowach, przydrożach, nad brzegami rzek i na skraju lasów. Sok zawiera furanokumaryny, które po kontakcie ze skórą i ekspozycji na słońce mogą spowodować silne oparzenia fototoksyczne. Chociaż czasem zbierany w sposób tradycyjny, jego obsługa i konsumpcja niesie ryzyko i wymaga wiedzy fachowej. Nie należy go mylić z barszczem olbrzymim (Heracleum mantegazzianum), który jest większy i bardziej niebezpieczny.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Barszcz zwyczajny
Woda
Utrzymuj glebę stale wilgotną, zwłaszcza podczas ukorzeniania się i aktywnego wzrostu. W ziemi lepsze są głębokie, rzadkie podlania niż częste, płytkie spryskiwania; dąż do zwilżenia górnych 20–30 cm gleby, a następnie pozwól na lekkie wyschnięcie powierzchni. Unikaj przelania, które może prowadzić do problemów z korzeniami. Ściółkuj 5–7 cm, by zredukować parowanie. W pojemnikach (ogólnie niezalecane) podlewaj, gdy górne 2–3 cm są suche, zapewniając swobodny drenaż i nigdy nie zostawiaj doniczki stojącej w wodzie.
Światło
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu do półcienia. W chłodnym, morskim klimacie świetnie sobie radzi w pełnym słońcu, pod warunkiem, że gleba pozostaje wilgotna. W gorętszych lub bardziej suchych regionach zapewnij poranne słońce z lekkim cieniem popołudniowym, aby zredukować więdnięcie i przypalanie liści. Gęsty cień zmniejsza kwitnienie i może prowadzić do wyciągania się łodyg. Unikaj miejsc, które odbijają dużo ciepła. Zachowaj równomierną wilgotność niezależnie od ekspozycji; odpowiednia ilość wody pozwala na udaną uprawę w jaśniejszych miejscach bez nadmiernego stresu.
Składniki odżywcze
Barszcz zwyczajny rozwija się w glebie bogatej w składniki odżywcze i zazwyczaj nie wymaga dodatkowego nawożenia. Na jesieni lub wczesną wiosną warto wprowadzić dobrze przekompostowany obornik lub kompost liściowy, aby zwiększyć zawartość materii organicznej i zdolność zatrzymywania wilgoci. Na ubogich glebach wystarczy lekka aplikacja zbilansowanego nawozu o wolnym uwalnianiu, np. 10-10-10, wczesną wiosną. Unikaj dużych dawek azotu, które mogą powodować wydłużony wzrost i wyleganie. Ściółkowanie skompostowaną korą lub kompostem liściowym pomaga utrzymać żyzność i równomierną wilgotność.
Temperatura
W pełni mrozoodporna na większości obszaru strefy umiarkowanej Europy i porównywalnych klimatach (około stref USDA 3–8). Rośliny tolerują zimowy chłód do co najmniej −25 °C w stanie spoczynku. Wzrost jest najszybszy w chłodnych do łagodnych warunkach (10–24 °C). Podczas długotrwałych upałów (>30 °C) zapewnij wilgoć w glebie i odrobinę cienia popołudniowego, aby zapobiec stresowi. Przymrozki nie stanowią problemu dla ustabilizowanych roślin, ale młody wiosenny wzrost może zostać uszkodzony przez późne przymrozki; ściółka pomaga ustabilizować wahania temperatury.
