Plant ID

Begonia woskowa

Znana również jako

Begonia ogrodowa, Begonia południowoamerykańska, Begonia semperflorens

Szybko rośnie Toksyczna dla ludzi Toksyczna dla zwierząt

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O Begonia woskowa

Begonia cucullata to bylinowy gatunek o włóknistych korzeniach, wiecznie zielony, pochodzący z południowoamerykańskich stref subtropikalnych, będący głównym dzikim rodzicem popularnych hybryd begonii woskowej. Tworzy zwarte, kopulaste rośliny z mięsistymi, rozgałęzionymi łodygami i błyszczącymi, asymetrycznymi, jajowatymi liśćmi z delikatnie ząbkowanymi brzegami. W ciepłych warunkach kwitnie obficie, niosąc kiście kwiatów o czterech działkach od białych do delikatnie różowych; kwiaty męskie pokazują złote pręciki, a żeńskie rozwijają trzyskrzydłe kapsuły nasienne. Gatunek dobrze rośnie w równomiernie wilgotnych, dobrze przepuszczalnych, humusowych, lekko kwaśnych podłożach i ceni sobie dobrą cyrkulację powietrza, aby ograniczyć problemy grzybowe. Toleruje upały i krótkie okresy suszy lepiej niż wiele begonii, ale najlepiej rośnie przy stałej wilgotności i częściowym słońcu. W klimatach wolnych od mrozu może kwitnąć przez większość roku; w chłodniejszych rejonach często uprawiana jest jako roślina jednoroczna sezonu ciepłego lub zimowana wewnątrz w jasnym świetle. Przydatna na rabaty, do pojemników i nasadzeń masowych, B. cucullata pozostaje schludna przy okazjonalnym przycinaniu i usuwaniu przekwitłych kwiatów, a przyciągając małe zapylacze nie staje się inwazyjna przy typowej pielęgnacji ogrodowej.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Begonia cucullata
Rodzaj
Begonia
Rodzina
Begoniaceae
Rząd
Cucurbitales

Właściwości i wymagania

Trudność: Łatwa
Wilgotność: 40% - 80%
pH gleby: 6
Przesadzać co: 52 tygodnie

Jak dbać o Begonia woskowa

Woda

Pozwól, aby górne 1–2 cm (0,5–1 in) mieszanki doniczkowej wyschło między podlewaniami, a następnie podlewaj obficie, aż nadmiar zostanie odprowadzony. Natychmiast opróżnij podstawki i nigdy nie pozostawiaj korzeni stojących w wodzie. W upalne dni na zewnątrz utrzymuj równomierną wilgotność przy lekkiej ściółce; wewnątrz podlewaj nieco mniej w słabym świetle lub chłodnych pomieszczeniach. Unikaj częstych, płytkich podlewań, które utrzymują powierzchnię stale wilgotną, co może przyciągnąć ziemiórki i choroby liści. Lepiej, aby przerwy między podlewaniami były nieco dłuższe niż utrzymująca się wilgotność podłoża.

Światło

Zapewnij jasne, rozproszone światło do częściowego słońca: 2–6 godzin delikatnego porannego słońca jest idealne. W chłodnych, nadmorskich klimatach ustalone rośliny mogą tolerować pełniejsze słońce przy odpowiedniej wilgotności; w gorących, wewnętrznych obszarach chroń przed intensywnym popołudniowym słońcem, aby zapobiec oparzeniom liści. Wewnątrz umieść przy wschodnim lub jasnym zachodnim oknie, lub użyj jasnego, rozproszonego światła z okna południowego. Niedobór światła prowadzi do wiotkiego wzrostu i mniejszej liczby kwiatów; zwiększaj światło stopniowo, aby uniknąć szoku.

Składniki odżywcze

W czasie aktywnego wzrostu nawozić lekko, ale regularnie. Mieszaj zrównoważony płynny nawóz (np. 10-10-10 lub 12-6-6) na 1/4–1/2 mocy co 2–4 tygodnie, albo zastosuj nawóz o kontrolowanym uwalnianiu na 3–4 miesiące podczas sadzenia. Preferuj nieco więcej potasu dla silniejszych łodyg i trwałego kwitnienia. Unikaj wysokiego stężenia azotu i dużych dawek, które sprzyjają bujnemu, słabemu wzrostowi. Przepłukuj mieszankę doniczkową czystą wodą co miesiąc, aby zapobiec gromadzeniu się soli, i znacznie zmniejsz nawożenie w słabym oświetleniu lub przy niskiej temperaturze.

Temperatura

Idealne temperatury to 18–26°C (65–79°F). Wzrost zwalnia poniżej 15°C (59°F), a rośliny mogą być uszkodzone poniżej około 10°C (50°F); chronić przed mrozem. Podczas fal upałów powyżej 32°C (90°F) zapewnij cień popołudniowy, równomierną wilgotność i przepływ powietrza, aby zapobiec stresowi i opadaniu kwiatów. Zimowanie wewnątrz w jasnym świetle w 15–18°C (59–65°F) z ograniczonym podlewaniem. Unikaj zimnych przeciągów i nagłych zmian temperatury, które mogą powodować brązowienie krawędzi liści i opadanie pąków.