Glicynia chińska
Znana również jako
Glicynia chińska, Wisteria, Glicynia pnąca, Glicynia purpurowa
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Glicynia chińska
Wisteria sinensis to energiczna, długowieczna, drewniejąca winorośl z rodziny bobowatych (Fabaceae), ceniona za spektakularne, pachnące, wiosenne kwiaty. Wiąże się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara i może szybko osiągnąć 10-20+ metrów, jeśli nie jest ograniczona, dlatego wymaga bardzo solidnych podpór, takich jak pergole czy altany. W połowie do późnej wiosny, zanim pojawią się liście lub w trakcie ich pojawiania, roślina wydaje zwisające grona (racemes) o długości 15-30 cm z kwiatami w kolorze od liliowego do fioletowo-niebieskiego, które przyciągają zapylacze. Liście pierzaste dojrzewają do soczystej, średniej zieleni i na jesień żółkną; aksamitne, przypominające fasolę strąki często utrzymują się zimą. Pochodzi z Chin, rozprzestrzeniła się w wielu regionach umiarkowanych i może być inwazyjna tam, gdzie zimy są łagodne, a gleby żyzne. Gdy się ustabilizuje, jest odporna na suszę, ale niezawodne kwitnienie zależy od obfitego słońca, rozsądnego nawożenia i regularnego przycinania. Wszystkie części rośliny, zwłaszcza nasiona i strąki, są toksyczne po spożyciu. Przy odpowiednim wyborze miejsca i prowadzeniu, glicynia chińska staje się efektownym, architektonicznym centrum ogrodu.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Glicynia chińska
Woda
Utrzymuj świeżo posadzoną glicynię równomiernie wilgotną przez pierwsze 1-2 sezony wegetacyjne, zapewniając głębokie nawodnienie raz w tygodniu (około 2,5 cm wody) w suchą pogodę. Gdy się ustabilizuje, jest umiarkowanie odporna na suszę, ale najlepiej kwitnie przy stałej wilgotności. Podlewaj głęboko i rzadko, pozwalając, aby kilka górnych centymetrów gleby wysychało między podlewaniami. Upewnij się o doskonałym drenażu—glicynia nie lubi zalanych gleb. Rośliny uprawiane w pojemnikach wysychają szybciej: często sprawdzaj wilgotność w ciepłą, wietrzną pogodę i ogranicz podlewanie podczas zimowego stanu uśpienia.
Światło
Pełne słońce jest niezbędne dla obfitego kwitnienia—zapewnij co najmniej 6–8 godzin bezpośredniego światła dziennie. Roślina rośnie w lekkim lub przefiltrowanym cieniu, ale z wyraźnie mniejszą ilością kwiatów. Ekspozycja na południe lub zachód maksymalizuje tworzenie się pąków; w chłodniejszych regionach wybieraj nasłonecznione, ale osłonięte miejsca. W bardzo gorących klimatach leni popołudniowy cień może zmniejszyć stres, jeśli wilgotność gleby jest ograniczona. Unikaj głębokiego cienia od drzew czy konstrukcji, co sprzyja nadmiernemu wzrostowi wegetatywnemu i słabemu kwitnieniu.
Składniki odżywcze
Nawozić oszczędnie. Nadmierna ilość azotu wspomaga wzrost liści kosztem kwiatów. W przypadku uprawy w gruncie, w późnej zimie lub na początku wiosny, jeśli test gleby to wskazuje, zastosuj nawóz o niskiej zawartości azotu i wyższą zawartością fosforu (np. 5-10-10); w przeciwnym razie polegaj na kompoście i ściółkowaniu. Unikaj spływu nawozów trawnikowych. Dla roślin w donicach używaj zrównoważonego nawozu o niskiej zawartości azotu, o przedłużonym działaniu, w połowie siły na wiosnę, a następnie lekko po kwitnieniu. Jeśli kwitnienie jest słabe, rozważ dodanie fosforanu wapnia i zmniejszenie ilości azotu.
Temperatura
Odporna w strefach USDA 5–9. Dojrzałe drewno toleruje zimowe chłody, ale pąki kwiatowe są wrażliwe na późne wiosenne przymrozki. W zimniejszych strefach wybierz chroniony mikroklimat z dobrą cyrkulacją powietrza i osłoń korzenie ściółką, aby zmniejszyć wahania temperatury. Unikaj zagłębień mrozowych. W ciepłych klimatach toleruje letnie upały, jeśli wilgotność gleby jest odpowiednia. Optymalny wzrost występuje w chłodnych do umiarkowanie ciepłych warunkach klimatycznych (około 15–29°C/60–85°F). Unikaj nagłych zimowych ociepleń, które mogą wywołać przedwczesną wegetację, a potem przymrozek.
