Plant ID

jaśmin madagaskarski

Znana również jako

Stephanotis, Wianek ślubny, Pnącze weselne, Kwiat weselny hawajski

Toksyczna dla zwierząt

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O jaśmin madagaskarski

Stephanotis floribunda to zimozielone, zdrewniałe pnącze pochodzące z Madagaskaru, cenione za intensywnie pachnące, woskowe, białe kwiaty rurkowate, które pojawiają się w kiściach od wiosny do późnego lata. Błyszczące, skórzaste, naprzeciwległe liście osłaniają długie, wijące się pędy, które z łatwością wspinają się po treliażach, obręczach lub podporach, co czyni je idealnym do oranżerii i jasnych wnętrz. Kwiaty, często używane w bukietach ślubnych i hawajskich wieńcach lei, otwierają się na czysto biało i powoli kremowieją wraz z wiekiem, uwalniając bogaty, jaśminowy zapach najbardziej zauważalny wieczorem. Rośliny preferują równomierne ciepłe warunki, wysokie, ale łagodne oświetlenie, i stałą wilgotność; są wrażliwe na nagłe zmiany środowiskowe, nie lubią zimnego, nadmiernie wilgotnego podłoża ani przesuwania w czasie pączkowania. W dobrze przepuszczalnej, lekko kwaśnej mieszance, regularnym nawożeniu i ostrożnym podlewaniu, ugruntowane pnącza mogą kwitnąć corocznie. Roślina wydziela mleczny lateks typowy dla Apocynaceae; należy obchodź się z nią delikatnie przy przycinaniu i zapewnić mocne podpory do prowadzenia. W pomieszczeniach jest to umiarkowanie wymagające, lecz nagradzające kwitnące pnącze, kiedy zapotrzebowanie na światło, temperaturę i wilgotność są spełnione.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Stephanotis floribunda
Rodzaj
Stephanotis
Rodzina
Apocynaceae
Rząd
Gentianales

Właściwości i wymagania

Trudność: Umiarkowany
Wilgotność: 50% - 80%
pH gleby: 6.2
Przesadzać co: 104 tygodnie

Jak dbać o jaśmin madagaskarski

Woda

Utrzymywać mieszankę równomiernie wilgotną w czasie aktywnego wzrostu: pozwolić wyschnąć górnym 2–3 cm (około 1 cala) między podlewaniami, a następnie dokładnie podlać, aż nadmiar wody odpłynie. Nigdy nie zostawiać osłonki w wodzie, ponieważ mokre korzenie prowadzą do żółknięcia liści i opadania pączków. Zmniejszyć częstotliwość zimą, ale nie pozwolić, aby bryła korzeniowa całkowicie wyschła. Używać w miarę możliwości wody o temperaturze pokojowej, niskozmineralizowanej. Stała wilgotność – nie skrajności – wspiera niezawodne kwitnienie i ogólną witalność.

Światło

Zapewnić jasne, filtrowane światło z 2–4 godzinami łagodnego porannego słońca. Idealne jest wschodnie okno lub południowe z zasłoną. Unikać ostrego południowego słońca latem, które może przypalać liście. Słabe oświetlenie zmniejsza kwitnienie; wysoka jasność bez przegrzania daje najlepsze kwiaty. Gdy pączki się zawiązują, utrzymywać stałą orientację – częste przemieszczanie lub obracanie może powodować żółknięcie i opadanie pąków.

Składniki odżywcze

Nawozić od wczesnej wiosny do późnego lata zrównoważonym, rozpuszczalnym w wodzie nawozem o połowie siły co 2–4 tygodnie. Kiedy pojawiają się pączki, przejść na formułę bogatą w potas (np. nawóz do pomidorów), aby wspierać kwitnienie. Unikać stałego, wysokiego poziomu azotu, który promuje liście kosztem kwiatów. Nie nawozić suchej gleby; najpierw podlać, potem odżywić. Zatrzymać nawożenie jesienią–zimą, kiedy wzrost zwalnia, i przepłukiwać mieszankę doniczkową czystą wodą co miesiąc, aby zapobiec gromadzeniu soli.

Temperatura

Dążyć do ciepłych dni (18–26°C/65–79°F) i nieco chłodniejszych nocy (15–18°C/59–64°F), aby wspierać zawiązywanie pąków. Zapewnić chłodniejszy, jasny odpoczynek zimowy w okolicach 13–16°C (55–61°F). Chronić przed zimnymi przeciągami i unikać nagłych zmian; długotrwała ekspozycja poniżej 12–13°C (54–55°F) może powodować opadanie liści. Podczas upałów powyżej 30°C (86°F) podnieść wilgotność i zapewnić ruch powietrza, aby zapobiec opadaniu pąków.