Krwawnik czerwony

Valeriana rubra to starsza nazwa historycznie przypisana Centranthus ruber, wieloletniej rośliny śródziemnomorskiej cenionej za obłoki kwiatów od karminowych po różowo-czerwone (czasem białe). Wyprostowane, rozgałęzione łodygi wyrastają od 45 do 90 cm z drzewiastego buszu, nosząc naprzeciwległe, niebiesko-zielone, lancetowate liście, które są często całobrzegie i lekko mięsiste. Od późnej wiosny przez lato—w łagodnych klimatach aż do jesieni—gęste, kopulaste kwiatostany małych, rurkowatych kwiatów przyciągają pszczoły, motyle i inne zapylacze. Przystosowana do ubogich, dobrze przepuszczalnych, często wapiennych gleb, dobrze rośnie w szczelinach murów kamiennych, na skalistych stokach i klifach przybrzeżnych, tolerując wiatr i słony spray. Roślina łatwo się wysiewa poprzez owoce zakończone pióropuszem i może zadomowić się na odpowiednich stanowiskach. Odporny na suszę po ukorzenieniu, doskonale radzi sobie w gorących, słonecznych ekspozycjach i wymaga minimalnej pielęgnacji, co czyni ją niezawodnym wyborem dla ogrodów kserotermicznych, rabat wiejskich i trudnych miejsc przy murach. Usuwanie przekwitłych kwiatów przedłuża kwitnienie, a pozostawienie kilku nasion zapewnia delikatną kolonizację. Generalnie odporny na szkodniki i choroby, najlepiej rozwija się w pełnym słońcu, przy ostrej przepuszczalności i skromnej żyzności gleby.