laurowiśnia portugalska
Znana również jako
laurowiśnia z Portugalii, wiśnia laurowa portugalska, laurowiśnia azorkska (subsp. azorica), wiśnia laurowa maderska (subsp. hixa)
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO laurowiśnia portugalska
Prunus lusitanica, znana jako laurowiśnia portugalska, to elegancki zimozielony krzew lub małe drzewo cenione za gęste, błyszczące liście i wyrafinowaną strukturę. Zazwyczaj osiąga wysokość 4–8 m, gdy jest utrzymywana jako żywopłot lub ekran, a może osiągnąć 10–15 m jako pojedynczy okaz. Liście są eliptyczne, skórzaste, ciemnozielone, mają długość 7–15 cm, często z przyciągającymi uwagę czerwonymi ogonkami i czerwonymi nowymi przyrostami. Od późnej wiosny do wczesnego lata pojawiają się liczne pachnące, kremowobiałe kwiaty na smukłych, wyprostowanych lub lekko przegiętych gronach o długości 10–20 cm, które przyciągają zapylacze. Następnie pojawiają się małe, przypominające wiśnie owoce, które zmieniają kolor z czerwonego na czarny, stanowiąc pokarm dla ptaków. Laurowiśnia portugalska ceniona jest za tolerancję na przycinanie, co czyni ją idealną do formalnych żywopłotów, formowanych kształtów i nasadzeń prywatnościowych w ogrodach miejskich lub nadmorskich. Preferuje wilgotne, dobrze przepuszczalne, lekko kwaśne do obojętnych gleby, a po ustaleniu ma umiarkowaną odporność na suszę. W porównaniu z szeroko uprawianą laurowiśnią (Prunus laurocerasus), ma węższe liście i bardziej subtelną, architektoniczną formę.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o laurowiśnia portugalska
Woda
Utrzymuj glebę równomiernie wilgotną, ale nie przemoczoną. W przypadku nowych nasadzeń podlewaj głęboko 1–2 razy tygodniowo przez pierwsze 12–24 miesiące, pozwalając na wyschnięcie górnych 2–5 cm gleby między podlewaniami. Zastosuj 10–20 L wody na roślinę na sesję, w zależności od wielkości, gleby i pogody. Po ustaleniu podlewaj głęboko, ale rzadko podczas długotrwałych okresów suchych; ściółkuj 5–8 cm, aby zachować wilgoć. W pojemnikach podlewaj, gdy wierzchnie 3–5 cm jest suche, zapewniając swobodny drenaż i opróżniając podstawki, aby zapobiec gniciu korzeni.
Światło
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu do półcienia. W chłodnych, morskich klimatach pełne słońce sprzyja najgęstszemu pokrojowi i obfitemu kwitnieniu. W cieplejszych regionach lądowych zapewnij poranne słońce z popołudniowym cieniem, aby zredukować przypalanie liści i stres wodny. Toleruje jasny, otwarty cień, ale będzie mniej kwitnąć i może rosnąć bardziej luźno; dostosuj przycinanie, aby utrzymać gęstość. Odpowiednia do miejskich warunków z dużą zmiennością światła, choć unikaj głębokiego, ciągłego cienia dla najlepszego efektu żywopłotu.
Składniki odżywcze
Odżywiaj lekko wczesną wiosną zrównoważonym, wolno-rozpuszczalnym nawozem (np. 8-8-8 do 12-12-12), aby zapewnić równomierny wzrost bez nadmiernej miękkości. W większości ogrodów roczny 5–8 cm warstwa kompostowanej ściółki wokół (ale nie dotykająca) podstawy dostarcza wystarczająco dużo składników odżywczych i poprawia retencję wilgoci w glebie. Unikaj ciężkiego azotu latem/jesienią, który może promować delikatne przyrosty podatne na uszkodzenia zimowe. Na alkaicznych glebach monitoruj chlorozy międzyżyłkowe; koryguj chelatem żelaza lub preparatami zakwaszającymi. Rośliny w pojemnikach zyskują na rozcieńczonym płynnym nawozie co 4–6 tygodni w sezonie wegetacyjnym.
Temperatura
Odporna w około strefach USDA 7–9, znosząca krótkie spadki do -15 °C (5 °F), gdy się ustabilizuje. Nowe przyrosty mogą być uszkodzone przez późne przymrozki; unikaj intensywnego cięcia tuż przed zimnymi falami. W ciepłych klimatach letnich wytrzymuje 32–35 °C (90–95 °F) przy odpowiednim poziomie wilgoci w glebie i ściółce. Chroń przed wysuszającymi zimowymi wiatrami w odsłoniętych miejscach, które mogą przypalić liście. Egzemplarze uprawiane w pojemnikach są bardziej narażone na zimno; przenieś do schronionego, nieogrzewanego obszaru lub ociepl donice podczas silnych mrozów.
