Lawenda hiszpańska
Znana również jako
Lawenda francuska, Lawenda motylkowa, Lawenda koroniasta, Lawenda hiszpańska szczytowa
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Lawenda hiszpańska
Lawenda hiszpańska, znana również jako lawenda francuska, to zimozielony krzewinkowy półkrzew z regionu Morza Śródziemnego. Ceniona jest za swoje unikalne kwiatostany przypominające szyszki, na których znajdują się efektowne przylistki przypominające skrzydła motyla. Osiąga zwykle wysokość od 30 do 60 cm, ma wąskie, szaro-zielone, aromatyczne liście pokryte drobnymi włoskami, które zmniejszają utratę wody i odbijają intensywne światło słoneczne. Kwitnie głównie od wiosny do wczesnego lata, przyciągając pszczoły i inne zapylacze dzięki żywicznej, kamforowej woni. W przeciwieństwie do lawendy angielskiej, L. stoechas jest mniej odporna na zimno, ale doskonale radzi sobie w gorących, suchych warunkach z doskonałym drenażem. Na wolności zamieszkuje ubogie, piaszczyste lub skaliste, często kwaśne gleby, dobrze rozwijając się tam, gdzie konkurencja jest niska, a ruch powietrza duży. Ogrodnicy cenią ją za zwartą formę, długie kwitnienie w łagodnym klimacie i możliwość uprawy w pojemnikach, ogrodach przybrzeżnych i kserokifitowych. Odpowiada na delikatne, terminowe przycinanie, lecz nie toleruje nadmiernego nawożenia ani zbyt mokrych warunków. W pomieszczeniach wymaga maksymalnego nasłonecznienia, chudego, dobrze przepuszczalnego podłoża i kontrolowanego podlewania, aby uniknąć zgnilizny korzeni i pędów.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Lawenda hiszpańska
Woda
Pozwól, aby gleba dobrze wyschła między podlewaniami. Na zewnątrz podlewaj głęboko i rzadko po ustabilizowaniu się rośliny, a następnie czekaj, aż wierzchnia warstwa 5–7 cm wyschnie przed kolejnym podlaniem. W pojemnikach stosuj dobrze przepuszczalną mieszankę i podlewaj tylko wtedy, gdy doniczka jest lekka, a górna połowa podłoża sucha; natychmiast opróżniaj podstawki. Znacznie zmniejsz podlewanie zimą, zwłaszcza w chłodnych warunkach. Unikaj stałej wilgotności i podlewania z góry, co sprzyja zgniliznom korzeni i pędów. Kluczem jest konsekwencja z dokładnym przesychaniem.
Światło
Zapewnij pełne słońce: co najmniej 6–8 godzin bezpośredniego światła dziennie. Na zewnątrz wybieraj otwarte, nieosłonięte miejsce z stałym przepływem powietrza. W pomieszczeniach umieść w najjaśniejszym oknie o orientacji południowej lub zachodniej, lub uzupełnij światłem rosnącym dostarczającym 15,000–30,000 luksów przez 12–14 godzin. Niedostateczne światło prowadzi do wybujałego wzrostu i słabego kwitnienia. Unikaj głębokiego cienia i miejsc odbijających ciepło, które zatrzymują wilgoć. Okresowo obracaj doniczki, aby zapewnić równomierny wzrost i przycinaj pobliską roślinność, aby utrzymać dobrą cyrkulację słońca i powietrza.
Składniki odżywcze
Nawozić oszczędnie. Lawenda hiszpańska jest przystosowana do ubogich, mineralnych gleb, a nadmierne nawożenie sprzyja słabemu, bujnemu wzrostowi i mniejszej ilości kwiatów. Na otwartej przestrzeni wymieszaj gruby żwir i niewielką ilość dojrzałego kompostu tylko raz przy sadzeniu. W pojemnikach używaj niskoazotowego nawozu o zrównoważonym składzie w 1/4–1/2 dawki raz na początku wiosny, a potem przerwij. Unikaj nawozów wysokowapiennych i ciężkich w azot. Gatunek ten preferuje lekko kwaśne do obojętnych warunków. Po pierwszym rozkwicie lekkie zwiększenie ilości potasu może wspierać ponowne kwitnienie bez rozluźnionego wzrostu.
Temperatura
Najlepiej rośnie w łagodnym, suchym klimacie. Optymalny wzrost występuje przy temperaturze około 18–27°C w ciągu dnia z chłodniejszymi nocami. Jest mniej odporna niż lawenda angielska, tolerując tylko lekki mróz; uszkodzenia często występują poniżej około −5°C. Uprawiaj jako wieloletnia roślina w strefach USDA 8–10 lub jako roślina pojemnikowa w innych, aby można było schronić się przed mrozami i długotrwałą zimową wilgocią. Chroń przed ekstremalnymi upałami powyżej 35°C zapewniając przepływ powietrza i warstwę żwiru zamiast materiałów organicznych, utrzymuj korzenie suche w zimnej pogodzie.
