Mak polny
Znana również jako
Mak polny, Mak zbożowy, Mak z Flandrii, Mak czerwony, Mak pamięci, Mak Shirley
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Mak polny
Papaver rhoeas, częściej znany jako mak polny, to wytrzymała jednoroczna roślina dziko rosnąca, pochodząca z Europy, Azji Zachodniej i Afryki Północnej, teraz szeroko zdziczała. Roślina posiada jedwabiste, pomarszczone, czerwone do pomarańczowo-czerwonych płatki — często z ciemną plamką u podstawy — otaczającą wyraźny pęk pręcików. Rośliny osiągają wysokość 30–90 cm, mają smukłe, szorstkie łodygi i szarozielone, pierzasto wycinane liście z rzadkimi włoskami. Kwitną późną wiosną do wczesnego lata, a każdy kwiat trwa krótko, jednak roślina wytwarza kolejne kwiaty, po których następują zaokrąglone owoce uwalniające tysiące drobnych nasion. Doskonale rośnie na zakłóconych, ubogich w składniki odżywcze, dobrze przepuszczalnych glebach i w pełnym słońcu, łatwo kolonizując pola uprawne, pobocza dróg i ugory. Globalny symbol pamięci z pól Flandrii, ceniony również w ogrodach przyrody za obfity pyłek, przyciągający pszczoły (choć nie oferuje nektaru). Najlepiej jest wysiewać nasiona bezpośrednio, ponieważ korzeń palowy źle znosi przesadzanie, a gatunek łatwo się reseje, pojawiając się co roku.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Mak polny
Woda
Utrzymuj równomiernie wilgotne (nie mokre) podłoże do kiełkowania, a następnie stopniowo zmniejszaj podlewanie. Gdy rośliny się przyjmą, Papaver rhoeas jest odporna na suszę; podlewaj tylko w czasie długotrwałej suszy. Zapewnij głębokie podlewanie, a następnie pozwól, aby górne 2–3 cm gleby wyschły przed ponownym podlaniem. Unikaj zalewania i częstego, płytkiego podlewania, które sprzyja płytkim korzeniom i chorobom. Rośliny w pojemnikach wysychają szybciej — sprawdzaj codziennie w ciepłe, wietrzne dni. Zaleca się podlewanie u podstawy, unikając zwilżania liści i kwiatów, aby ograniczyć mączniaka i leżenie.
Światło
Zapewnij pełne słońce – przynajmniej 6–8 godzin dziennie – dla obfitego kwitnienia i solidnych łodyg. W bardzo gorących regionach lekkie zacienienie popołudniowe może przedłużyć kwitnienie, ale zbyt duże zacienienie powoduje wyższe, słabsze rośliny i mniej kwiatów. Unikaj głębokiego cienia i gęstych nasadzeń, które zmniejszają ilość światła i przepływu powietrza. Wybieraj otwarte, słoneczne miejsca, gdzie płatki szybko schną po deszczu; miejsce z dobrą cyrkulacją powietrza, ale bez ekstremalnego wiatru, pomaga zapobiegać leżeniu, utrzymując liście suchsze.
Składniki odżywcze
Nawoź oszczędnie; maki polne najlepiej kwitną na ubogich glebach. Przy siewie wymieszaj lekką warstwę kompostu lub nawozu o niskiej zawartości azotu, a potem przestań. Nadmiar azotu powoduje wydłużone pędy i mniejszą ilość kwiatów. W pojemnikach używaj żwirowatej mieszanki o niskiej żyzności i tylko w przypadku bardzo ubogiego podłoża zastosuj jedno rozcieńczone nawożenie o niskiej zawartości azotu na etapie pączkowania. Unikaj bogatych oborników i częstych nawozów płynnych; odpowiednie nasłonecznienie i drenaż mają o wiele większe znaczenie niż nawóz.
Temperatura
Wysiewaj późną jesienią lub bardzo wczesną wiosną w chłodnym klimacie; nasiona najlepiej kiełkują w temperaturze 10–18°C. Zahamowane siewki tolerują lekkie przymrozki do -6°C. Wzrost i kwitnienie są najlepsze przy łagodnych wiosennych temperaturach 10–21°C; gorące okresy powyżej 27°C skracają okres kwitnienia. W ciepłych zimowych regionach jesienny wysiew zapewnia zimowy wzrost i wiosenną ekspozycję. Jako krótko żyjące jednoroczne zdobne, nie wytrzymuje długotrwałych mrozów na nasyconych wodą glebach ani trwałego tropikalnego upału i wilgotności.
