Plant ID

mikołajek płaskolistny

Znana również jako

mikołajek płaski, eryngium niebieski, mikołajek stalowoniebieski, mikołajek, eryngium

Szybko rośnie

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O mikołajek płaskolistny

Eryngium planum, znany jako mikołajek płaskolistny, to bylinowa roślina z rodziny selerowatych (Apiaceae), ceniona za swoje metaliczne, stalowoniebieskie szyszki i kolczaste podsadki przypominające kołnierz. Łodygi są niebieskawe i rozgałęzione, zazwyczaj osiągają wysokość 60–90 cm, wyrastając z podstawowej rozety skórzastych, ząbkowanych liści. Kwitnie od połowy do późnego lata, tworząc zwarte, ostowate baldachy, które przyciągają pszczoły i motyle, oraz doskonale nadaje się na kwiaty cięte lub suszone. Gatunek ten najlepiej rośnie w ubogich, bardzo dobrze przepuszczalnych glebach i jest bardzo odporny na suszę, upał, wiatr i sól, co czyni go idealnym do ogrodów żwirowych, nasadzeń preriowych/stepowych i wybrzeżowych. Nie lubi żyznych, wilgoci zatrzymujących gleb oraz zimowego przemoczenia, może się samodzielnie wysiewać w niewielkim stopniu i jest odporny na jeleniowate i króliki. Pochodzi z Europy Środkowej i Wschodniej oraz Azji Zachodniej, dobrze przystosowuje się do umiarkowanych klimatów i jest odporny w strefach USDA 4–9. Z powodu głęboko zakorzenionego palowego korzenia nie lubi przesadzania ani podziału, ale jest długowieczny, gdy już się zaaklimatyzuje.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Eryngium planum
Rodzaj
Eryngium
Rodzina
Apiaceae
Rząd
Apiales

Właściwości i wymagania

Trudność: Łatwa
Wilgotność: 30% - 60%
pH gleby: 7.2
Przesadzać co: 104 tygodnie

Jak dbać o mikołajek płaskolistny

Woda

Podlewaj głęboko, ale rzadko. Podczas pierwszego sezonu wegetacyjnego, zapewnij obfite podlewanie raz w tygodniu w suchą pogodę, aby roślina mogła rozwinąć korzeń palowy. Po ustanowieniu jest bardzo odporna na suszę i zwykle potrzebuje wody tylko podczas przedłużających się gorących, bezdeszczowych okresów. Konieczny jest doskonały drenaż — stojąca woda lub zimowe zamoczenie sprzyjają gniciu korzeni. W pojemnikach używaj żwirowej mieszanki i podlewaj, gdy górne 2–3 cm są suche; nigdy nie pozwalaj doniczkom stać w podstawkach z wodą.

Światło

Zapewnij pełne słońce dla najlepszego koloru i formy — minimum 6, najlepiej 8+ godzin bezpośredniego światła. W półcieniu łodygi się wydłużają, kwiaty maleją, a rośliny mogą się przewracać. Dobrze rośnie w stanowiskach o dużej ilości światła i odbijającym ciepło, takich jak żwirowe rabaty i ekspozycje na południe lub zachód. Popołudniowy cień zazwyczaj nie jest konieczny i może zmniejszać charakterystyczne stalowoniebieskie odcienie.

Składniki odżywcze

Nawozić oszczędnie. Eryngium planum rośnie najlepiej w ubogich, dobrze przepuszczalnych glebach; nadmiar azotu prowadzi do wiotkich łodyg i mniej intensywnego koloru. W gruncie wystarczy lekkie, wiosenne oprószenie kompostem lub nawozem wolno działającym o niskiej analizie (np. 5-5-5 w połowie dawki). Unikać bogatych oborników. W pojemnikach używać mieszanki żwirowej o niskiej urodzajności i zastosować rozcieńczony, zbilansowany nawóz raz późną wiosną, jeśli wzrost wydaje się słaby. Nie nawozić późno w sezonie.

Temperatura

Odporny do około strefy USDA 4 (około −34 °C) i dobrze toleruje letnie upały, gdy gleby są dobrze przepuszczalne. Zimowe zamoczenie, a nie zimno, to główne ryzyko; stosuj ostry drenaż i unikaj ciężkich ściółek wokół korony. W bardzo zimnych regionach, lekka, sucha ściółka zimowa pomaga w moderowaniu cyklów zamarzania i rozmrażania. W gorących rejonach dobrze znosi odbijane ciepło i suche powietrze; unikaj wilgotnych, podmokłych warunków.