pelargonia królewska
Znana również jako
pelargonia Martha Washington, pelargonia Lady Washington, pelargonia pokazowa, pelargonia bratkowa
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO pelargonia królewska
Pelargonium grandiflorum, znana powszechnie jako pelargonia królewska, to krzewinka o drewniejącej podstawie, naturalnie występująca w regionie Przylądka w Południowej Afryce. Ceni się ją za duże, podobne do bratków kwiaty z falistymi płatkami i ciemnymi plamami, które kwitną najobficiej w chłodnych warunkach od wiosny do wczesnego lata. Liście są średnio do ciemnozielonych, karbowane i miękkie w dotyku, często wydzielające lekki, żywiczny zapach po dotknięciu. W odróżnieniu od zwykłych pelargonii (Pelargonium × hortorum), pelargonie królewskie wymagają jasnego światła w połączeniu z niższymi temperaturami, aby zawiązać pąki i utrzymać kwitnienie. Są szczególnie nietolerancyjne na wysokie temperatury i przelane korzenie. Rośliny pozostają gęste i kwitnące przy regularnym przycinaniu i ostrożnym nawożeniu, które kładzie nacisk na fosfor i potas zamiast azotu. W pojemnikach najlepiej używać szybko odprowadzającego wodę, delikatnie kwaśnego podłoża i zapewniać dobrą cyrkulację powietrza, co pomaga uniknąć botrytis i obrzęku. Choć czasami uprawiane jako sezonowa ozdoba, dobrze pielęgnowane rośliny mogą być utrzymywane przez lata, z lekkim odpoczynkiem zimą. Ogólnie nieszkodliwe dla ludzi, liście mogą powodować lekkie podrażnienia skóry u wrażliwych osób, a ich spożycie może zaszkodzić zwierzętom.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o pelargonia królewska
Woda
Pozwól wyschnąć górnym 2-3 cm (około 1 cala) mieszanki doniczkowej przed dokładnym podlaniem, aż trochę wody wypłynie. Opróżniaj podstawki natychmiast. W chłodnej, jasnej wiośnie, gdy rośliny pączkują i kwitną, utrzymuj równomierną wilgotność bez przesycenia. Zmniejsz częstotliwość w zimie lub podczas okresów upałów, gdy wzrost zwalnia. Zawsze podlewaj przy podstawie, aby utrzymać liście i płatki suche, minimalizując rozwój botrytis. Jeśli liście zaczynają się pęcznieć (obrzęk), wydłużaj przerwy między podlewaniem i popraw drenowanie oraz cyrkulację powietrza.
Światło
Zapewnij jasne światło z 4–6 godzinami delikatnego, bezpośredniego słońca, najlepiej porannego, z rozproszonym lub jasnym pośrednim światłem później. W pomieszczeniach odpowiednie jest okno wschodnie lub jasne południowe; w gorących rejonach filtruj ostre popołudniowe słońce, aby zapobiec przypaleniom liści i stresowi cieplnemu. Zbyt mało światła zmniejsza kwitnienie i powoduje wydłużony wzrost; zbyt dużo południowego słońca w upale może spalić płatki. Regularnie obracaj doniczki, aby zapewnić równomierny wzrost i rozwój pąków.
Składniki odżywcze
Nawozić w okresie aktywnego wzrostu i zawiązywania pąków zbalansowanym lub skoncentrowanym na kwitnienie nawozem (jak np. 10‑15‑10 lub podobnym) o połowie zalecanej siły co 2–4 tygodnie. Azot powinien być skromny, aby uniknąć przyrostu liści kosztem kwiatów. Upewnij się, że w mieszankach na bazie torfu/koir są dostępne mikroelementy (szczególnie żelazo i magnez). Okresowo przepłucz doniczkę, aby uniknąć nagromadzenia się soli, szczególnie gdy używasz nawozów syntetycznych. Wstrzymaj lub zredukuj nawożenie w czasie upałów latem i podczas zimowego odpoczynku. Wznowić gdy dni się wydłużają i pąki zaczynają się tworzyć w chłodnych, jasnych warunkach.
Temperatura
Idealne temperatury to chłodne do umiarkowanych: dni 15–21 °C i noce 7–13 °C sprzyjają zawiązywaniu pąków i ciągłemu kwitnieniu. Krótkotrwałe spadki do 5 °C są tolerowane, ale chroń przed mrozem. Długotrwałe ciepło powyżej 27 °C może zatrzymać kwitnienie i zestresować rośliny; zapewnij cień po południu i doskonałą cyrkulację powietrza w gorącym klimacie. Przezwyciężaj zimę w jasnych i chłodnych warunkach przy około 8–12 °C z delikatniejszym podlewaniem. Unikaj gwałtownych wahań; stałe, chłodne warunki zapewniają najlepsze wyniki kwitnienia.
