Pochodnia
Znana również jako
Lilia pochodniowa, Tritoma, Pochodnia ognista, Pochodnia
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Pochodnia
Kniphofia uvaria to tworząca kępy, kłączowa bylina z rodziny złotogłowowatych (Asphodelaceae), ceniona za imponujące, przypominające pochodnie kwiatostany, które zmieniają kolor z czerwonego na pomarańczowy i żółty w miarę rozwijania się rurowatych kwiatów od podstawy w górę. Roślina rodzima dla RPA, tworzy wachlarze wąskich, łukowatych liści przypominających trawę i wytwarza mocne, bezlistne pędy od późnej wiosny do lata, z ponownymi kwitnieniami przy sprzyjających warunkach. Rośliny osiągają zwykle 2–5 ft (0.6–1.5 m) wysokości w czasie kwitnienia i przyciągają kolibry, pszczoły i motyle, co czyni je doskonałymi do ogrodów przyjaznych dla zwierząt. Najlepiej rosną w pełnym słońcu, na dobrze przepuszczalnej, umiarkowanie żyznej glebie. Po zadomowieniu są odporne na suszę, jednak przedłużający się, wilgotny okres zimowy może powodować zgniliznę korony — warto nieco podnieść koronę i unikać ciężkich, podmokłych miejsc. Usuwaj przekwitnięte kwiatostany, aby przedłużyć kwitnienie i utrzymać kępę w porządku; dziel co 3–5 lat, aby zachować wigoryzm. Kniphofia uvaria jest szeroko uprawiana w strefach umiarkowanych, gdzie nadaje silne pionowe akcenty i żywe, zachodzące kolory mieszanym rabatom, ogródkom żwirowym i nasadzeniom przybrzeżnym.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Pochodnia
Woda
Podlewaj głęboko, ale rzadko. Utrzymuj świeżo posadzone knifofie równomiernie wilgotne przez pierwszy sezon wzrostu — około 1 cala (25 mm) wody na tydzień, dostosowując do opadów i temperatury. Po ugruntowaniu pozwalaj, by górne 2–3 cale (5–8 cm) gleby wyschły między podlewaniami; w upały idealne jest głębokie podlewanie co 7–10 dni. Unikaj podlewania nadchmielowego późnym popołudniem i nie zakopuj korony — utrzymująca się zimowa wilgoć wokół korony jest najczęstszą przyczyną zgnilizny.
Światło
Zapewnij pełne słońce dla najlepszego kwitnienia — przynajmniej 6–8 godzin bezpośredniego światła dziennie. W bardzo gorących, śródlądowych klimatach, lekki cień po południu może zmniejszyć stres i wydłużyć kwitnienie, ale zbyt duży cień prowadzi do słabego wzrostu i zwisających łodyg. Otwarte stanowiska z dobrą cyrkulacją powietrza utrzymują liście w czystości i zmniejszają problemy grzybowe. Rozmieszczaj rośliny tak, aby nie zacieniały korony sąsiednie byliny lub krzewy.
Składniki odżywcze
Nawozić lekko — nadmiar azotu powoduje bujny rozwój liści kosztem kwiatów. Wiosną delikatnie wmieszaj skromną ilość nawozu o niskiej zawartości azotu, a wyższym poziomie fosforu i potasu (np. 5-10-10) lub dodaj warstwę kompostu i garść mączki kostnej. W ubogiej glebie drugie lekkie nawożenie po pierwszym kwitnieniu może pobudzić ponowne kwitnienie. Rośliny w pojemnikach korzystają z półmocnego, płynnego nawozu kwiatowego co 4–6 tygodni w okresie aktywnego wzrostu. Przerwij nawożenie na 6–8 tygodni przed pierwszymi przymrozkami.
Temperatura
Odporna w strefach USDA 5–9 (strefa 5 z ochroną i doskonałym drenażem). Idealne temperatury wzrostu to 60–85°F (16–29°C). Rośliny znoszą temperatury do 90°F (środek 30°C) przy odpowiedniej wilgotności gleby, jednak nie lubią chłodnych, mokrych gleb. W chłodniejszych regionach umieść na skarpie lub podwyższonej rabacie, lekko mulcz po zamarznięciu ziemi i usuń ciężki zimowy mulcz wcześnie wiosną. Chroń korony przed wodą stojącą poniżej 40°F (4°C). Wiecznie zielona do półzielona w łagodne zimy.
