Plant ID

Przetrwannie Meksykańskie

Znana również jako

Stokrotka Santa Barbara, Stokrotka Meksykańska, Erigeron, Przetrwannie Karwińskiego

Szybko rośnie

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O Przetrwannie Meksykańskie

Erigeron karvinskianus to urocza, rozrastająca się na boki bylina z rodziny astrowatych, ceniona za obfite, długosezonowe kwitnienie oraz zdolność do zwieszania się przez mury, schody i pojemniki. Delikatne, wiotkie łodygi noszą wąskie zielone liście oraz setki małych kwiatów złożonych, które otwierają się na biało i z czasem przybierają odcienie różowego rumieńca do różowawych tonów, tworząc wielobarwny efekt na tej samej roślinie od wiosny aż do jesieni. Naturalnie występuje w szczelinach, rumowiskach i na skalistych stokach, doskonale rozwija się w dobrze przepuszczalnych, umiarkowanie żyznych glebach i jest wyraźnie odporna na suszę, gdy już się zakorzeni. To idealny wybór do suchych ogrodów, miejsc nadmorskich, ogrodów skalnych oraz miejskich szczelin, gdzie samosiewnie wypełnia luki bez potrzeby pielęgnacji. W łagodnym klimacie może być częściowo zimozielona i kwitnąć niemal przez cały rok; w chłodniejszych rejonach może obumierać i odrastać. Przycinanie po fazach kwitnienia zachęca do pojawiania się świeżego listowia i nowych kwiatów. Mocna, ale ażurowa, łagodzi ostre krawędzie i dobrze komponuje się z mediterraneum bylinami i trawami.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Erigeron karvinskianus
Rodzaj
Erigeron
Rodzina
Asteraceae
Rząd
Asterales

Właściwości i wymagania

Trudność: Łatwa
Wilgotność: 30% - 80%
pH gleby: 7.2
Przesadzać co: 78 tygodni

Jak dbać o Przetrwannie Meksykańskie

Woda

Podlewaj nowe nasadzenia raz w tygodniu przez pierwsze 4–6 tygodni, aby zakorzeniły się korzenie, pozwalając na wyschnięcie wierzchnich 2–3 cm gleby między podlewaniami. Gdy roślina się zakorzeni, jest tolerancyjna na suszę: rośliny w glebie wymagają zwykle głębokiego podlewania co 10–14 dni podczas przedłużających się upałów, mniej w okresach chłodnych lub deszczowych. W pojemnikach podlewaj, gdy wierzchnie 2–4 cm są suche; zapewnij swobodny drenaż, aby woda nigdy nie gromadziła się u podstawy. Zdecydowanie zmniejsz podlewanie zimą, zwłaszcza w zimnych i wilgotnych klimatach.

Światło

Najcięższe kwitnienie występuje w pełnym słońcu (6+ godzin). Również dobrze rośnie w lekkim lub przerywanym cieniu, zwłaszcza w regionach o gorących latach, gdzie popołudniowy cień zapobiega stresowi i wydłuża kwitnienie. Zbyt duży cień prowadzi do wiotkości wzrostu i mniejszej ilości kwiatów. Idealne miejsca to wystawy południowe lub zachodnie z odbijanym ciepłem łagodzonym przez dobrą cyrkulację powietrza. Miejsca nadmorskie są doskonałe; tolerancja na wiatr i solny spray jest dobra, pod warunkiem że drenaż jest ostry, a gleby nie są ciągle mokre.

Składniki odżywcze

Roślina nie wymaga intensywnego nawożenia. Wymieszaj cienką warstwę kompostu podczas sadzenia i dodaj na górze każdej wiosny, by odświeżyć składniki odżywcze i życie glebowe. W pojemnikach użyj nawóz o niskiej dawce i wolno uwalniający, zrównoważony raz na wiosnę lub rozpuszczony nawóz płynny (1/4 do 1/2 mocy) co miesiąc podczas szczytu wzrostu. Unikaj formuł o wysokiej zawartości azotu, które promują liściasty wzrost kosztem kwiatów. Na ubogich, dobrze przepuszczalnych glebach skromne nawożenie poprawia wigor, ale zbyt intensywne nawożenie może zmniejszyć kwitnienie i powodować wiotkość.

Temperatura

Najlepszy wzrost występuje pomiędzy 10-27°C. Toleruje lekki do umiarkowanego mróz, gdy gleba jest dobrze przepuszczalna, do około −10°C; wilgotne i zimne gleby zwiększają zimowe straty. W chłodniejszych rejonach traktuj ją jako samo-siejką bylinę lub chroń koronę warstwą ściółki w zimie. W bardzo gorących obszarach wewnętrznych, popołudniowy cień i okazjonalne głębokie podlewanie pomagają utrzymać kwitnienie. Unikaj ciągłych temperatur powyżej 35°C przy suszy, co może zatrzymać kwitnienie do czasu poprawy warunków.