Plant ID

Rdestowiec ostrokończysty

Znana również jako

Rdestowiec azjatycki, Bambus japoński, Bambus meksykański, Itadori, Hu zhang, Rdestnica japońska

Szybko rośnie

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O Rdestowiec ostrokończysty

Reynoutria japonica, powszechnie znana jako rdestowiec ostrokończysty, to silnie rosnąca wieloletnia roślina z rodziny rdestowatych (Polygonaceae). Osiąga 2–3 metry wysokości, ma puste, przypominające bambus, zielono-czerwone łodygi z wyraźnymi węzłami oraz szerokie, jajowate liście z ściętą podstawą i ostrym wierzchołkiem. Późnym latem i wczesną jesienią wytwarza przewiewne wiechy małych kremowo-białych kwiatów, które przyciągają zapylacze. Pod ziemią znajduje się rozległa, głęboka pomarańczowo-brązowa sieć kłączy, która magazynuje energię i umożliwia szybki odrost z małych fragmentów. Pochodząca z Azji Wschodniej, została szeroko rozprzestrzeniona i jest obecnie jedną z najbardziej znanych inwazyjnych roślin w obszarach umiarkowanych, kolonizując korytarze rzeczne i zakłócone gleby. Gatunek charakteryzuje się niezwykłą tolerancją na różne rodzaje gleby, wilgotność, pH i światło. Młode pędy są jadalne po odpowiednim przygotowaniu, a roślina zawiera resweratrol, używany w medycynie tradycyjnej. Uprawa wymaga ścisłego ograniczenia w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się i zgodności z prawem tam, gdzie to regulowane. Korzenie mogą sięgać kilka metrów głębokości, co utrudnia ich usunięcie. Łodygi obumierają zimą, a wiosną odrastają gwałtownie z kłączy.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Reynoutria japonica
Rodzaj
Reynoutria
Rodzina
Polygonaceae
Rząd
Caryophyllales

Właściwości i wymagania

Trudność: Łatwa
Wilgotność: 30% - 90%
pH gleby: 6.5
Przesadzać co: 52 tygodnie

Jak dbać o Rdestowiec ostrokończysty

Woda

W gruncie gatunek ten dobrze rośnie w stale wilgotnych glebach i toleruje okresowe zalewanie; nawadnianie jest zazwyczaj niepotrzebne tam, gdzie regularnie pada deszcz. Dla roślin w pojemnikach podlewaj obficie, aż nadmiar wody odpłynie, a następnie pozwól, aby górne 2–3 cm podłoża wyschły przed kolejnym podlewaniem. Używaj doniczek z dużymi otworami drenażowymi i grubym, bogatym w minerały podłożem, aby zapobiec zalewaniu. Zmniejsz częstotliwość w okresie zimowego spoczynku, utrzymując bryłę korzeniową lekko wilgotną. Nigdy nie pozwól, aby pojemniki stały w podstawkach z wodą.

Światło

Pełne słońce (6–8+ godzin) wytwarza najgęstsze pędy i najwięcej kwiatów, ale roślina toleruje częściowy cień, a nawet jasny, rozproszony cień o mniejszym wigorem. W przypadku uprawy w ograniczonym pojemniku, zapewnienie porannego słońca z lekkim popołudniowym cieniem może moderować wzrost, zachowując zdrowie. Głęboki cień daje rzadkie, wiotkie pędy, które są łatwiejsze do zarządzania. Unikaj lamp do uprawy lub hodowli wewnętrznej; jest to gatunek zewnętrzny z silnymi sezonowymi bodźcami, najlepiej zarządzany przy naturalnej długości dnia.

Składniki odżywcze

Rdestowiec ostrokończysty rzadko potrzebuje nawożenia; nadmiar składników odżywczych zwiększa wigoryzację i ryzyko inwazji. Tam, gdzie uprawa jest legalna i surowo ograniczona do pojemników, mieszaj skromną ilość kompostu z dobrze przepuszczalnym ziemią gliniastą i używaj rozcieńczonego, zbalansowanego nawozu o spowolnionym uwalnianiu (np. 10-10-10) tylko raz na początku wiosny. Unikaj nawozów o wysokiej zawartości azotu i nie nawoź rośliny posadzonej w gruncie. Monitoruj kolor liści; w przypadku utrzymującej się chlorozy w pojemnikach, dostarcz śladowe mikroelementy zamiast więcej azotu. Nigdy nie pozwalaj, aby ścieki docierały do naturalnych dróg wodnych.

Temperatura

Niezwykle odporny, rdestowiec ostrokończysty przetrwa co najmniej -25 do -30°C i zachowuje wigoryzację w gorące lata. Na zewnątrz w klimacie umiarkowanym nie potrzebuje ochrony przed mrozem; łodygi obumierają po silnych mrozach i odrastają wiosną. W pojemnikach chroń korzenie przed głębokim zamrożeniem, izolując donice lub zimując w nieogrzewanym, wolnym od mrozu schronieniu. Strefy mrozoodporności USDA 4–9 (lokalnie więcej). Unikaj umieszczania pojemników przy fundamentach lub złączach, gdzie kłącza mogłyby skorzystać z pęknięć, jeśli by uciekły.