Róża Pustyni
Znana również jako
Azalia Udawana, Gwiazda Sabi, Lilia Impali, Lilia Kudu
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Róża Pustyni
Adenium obesum, znane powszechnie jako Róża Pustyni, to sukulentowy krzew kaudeksowy ceniony za rzeźbiarski, spuchnięty pień (kaudeks) oraz efektowne, lejkowate kwiaty. Pochodzący z suchych rejonów Afryki Wschodniej i Półwyspu Arabskiego, ewoluował, by magazynować wodę w swoim bulwiastym nasadzie i gładkich, mięsistych pędach, co pozwala mu przetrwać długie okresy suszy. Liście są błyszczące, odwrotnie jajowate do łopatkowatych i wyrastają partiami; roślina może je zrzucać podczas suszy lub chłodu. Kwiaty pojawiają się w cieplejszych miesiącach, w odcieniach od białego do ciemnego karminu, często z dwubarwnymi wzorami i obrzeżeniami, zebrane w grona na końcach pędów. W uprawie często formowana jako bonsai, z odsłoniętym i formowanym kaudeksem powyżej ziemi. Jej lateksowy sok jest toksyczny, zawiera glikozydy nasercowe; należy obchodzić się ostrożnie i trzymać z dala od dzieci i zwierząt. Adenium wymaga ciepła, obfitego światła oraz szybko odprowadzającego wodę, bogatego w minerały podłoża, aby uniknąć gnicia korzeni. Przy umiejętnym podlewaniu i zimowym okresie spoczynku, odwdzięcza się długotrwałymi kwitnieniami oraz charakterystyczną architekturą.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Róża Pustyni
Woda
W ciepłych, jasnych warunkach podlewaj obficie aż do wypłynięcia nadmiaru, potem pozwól całej bryle korzeniowej wyschnąć przed kolejnym podlewaniem. Podczas intensywnego wzrostu może to oznaczać co 7–14 dni; w chłodniejsze dni lub przy niższej ilości światła, znacznie wydłużaj odstępy. W zimowym spoczynku (chłodne noce, krótkie dni), utrzymuj prawie suchość, podając tylko mały łyk miesięcznie, aby zapobiec marszczeniu się kaudeksu. Zawsze opróżniaj podstawki, unikaj długotrwałego namaczania korony i nigdy nie pozwól roślinie stać w wodzie.
Światło
Zapewnij bardzo jasne światło z 6–10 godzinami bezpośredniego słońca dziennie, aby uzyskać najlepsze kwitnienie i zwartą sylwetkę. Na zewnątrz pełne słońce jest idealne po aklimatyzacji. W pomieszczeniach, południowe lub zachodnie okno plus dodatkowe diody LED do uprawy (cel 30–40 mol·m⁻²·dzień⁻¹ DLI) pomagają zapobiec etiolacji. Poranne słońce z jasnym cieniem po południu działa w gorących pustyniach. Jeśli liście nagle żółkną lub przypalają się, zmniejsz intensywność i przystosuj ponownie stopniowo; jeśli międzywęźla się rozciągają, zwiększ światło i przepływ powietrza.
Składniki odżywcze
Nawozić podczas intensywnego wzrostu (od wiosny do wczesnej jesieni) niskoazotowym, zrównoważonym nawozem dla kaktusów i sukulentów (np. 3-7-7 do 5-10-10) używając 1/4–1/2 zalecanej dawki co 4–6 tygodni. Alternatywnie, użyć oszczędną dawkę nawozu o przedłużonym działaniu podczas przesadzania. Upewnić się, że obecne są mikroelementy (zwłaszcza Mg i Fe), aby zapobiec chlorozie. Nie nawozić zimą ani gdy temperatury spadają poniżej 16°C. Co jakiś czas przepłukać doniczkę czystą wodą, aby zapobiec nagromadzeniu soli w bogatej w minerały mieszance.
Temperatura
Najlepiej między 21–35°C w dzień i powyżej 16°C w nocy. Chroń przed chłodem; wzrost zwalnia poniżej 18°C, a uszkodzenia występują w okolicach 10°C. Zupełna nietolerancja mrozu. Zimowanie w pomieszczeniach klimatu umiarkowanego, utrzymując cieplej i sucho, aby zachęcić do spoczynku. Wznowić podlewanie i nawożenie dopiero, gdy temperatura wzrośnie i pojawią się nowe liście. Latem na zewnątrz jest w porządku, jeśli noce pozostają ciepłe i wydarzenia deszczowe nie utrzymują medium mokrego przez długi czas.
