Różowa kalla
Znana również jako
Różowa arum, Arum Rehmanna, Różowa zantedeschia, Róże formy kall
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO Różowa kalla
Zantedeschia rehmannii to letnia, bulwiasta roślina aroidowa pochodząca z trawiastych terenów padających latem w północno-wschodniej Południowej Afryce i Eswatini. Powszechnie nazywana różową kallą, tworzy kępy smukłych, lancetowatych liści oraz eleganckie, lejkowate pochwy w odcieniach od różanego do głębokiego magenta z żółtym kolbem. Rośliny zazwyczaj osiągają wysokość od 20 do 45 cm, co czyni je odpowiednimi do pojemników i rabat. W przeciwieństwie do zimozielonej Z. aethiopica, ten gatunek ma wyraźny okres spoczynku: liście obumierają po kwitnieniu, a bulwy odpoczywają, dopóki warunki się nie ocieplą. W naturalnych warunkach występuje na dobrze odsączonych, często skalistych stokach, które są wilgotne w okresie wegetacji i suche zimą, co powinno kierować uprawą. Zapewnij przewiewne, bogate w próchnicę podłoże, które swobodnie odprowadza wodę, stałą wilgotność podczas aktywnego wzrostu i suchy spoczynek, gdy liście żółkną. Przy jasnym, rozproszonym świetle i umiarkowanych temperaturach Z. rehmannii nagradza hodowców długotrwałymi kwiatami, które również doskonale nadają się do ścięcia.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o Różowa kalla
Woda
Podczas aktywnego wzrostu (gdy są obecne pędy i liście) utrzymuj podłoże równomiernie wilgotne, ale nigdy przelane. Podlewaj obficie, aż nadmiar wody odpłynie, a następnie czekaj, aż wierzchnia warstwa 2–3 cm podłoża wyschnie, zanim podlejesz ponownie. W gorących, jasnych warunkach może to oznaczać podlewanie co kilka dni; w chłodniejszych pomieszczeniach wystarczy raz w tygodniu. Zawsze opróżniaj podstawki. Drastycznie zmniejsz podlewanie, gdy kwiaty zanikają, a liście żółkną, i utrzymuj bulwy niemal suche podczas spoczynku — wystarczająco, aby zapobiec ich marszczeniu, jeśli są przechowywane w doniczce.
Światło
Zapewnij jasne, rozproszone światło lub zmienny cień. Na zewnątrz zapewnij poranne słońce z popołudniowym cieniem; w pomieszczeniach dobrze sprawdzi się wschodnie okno lub jasne południowe/zachodnie z półprzezroczystymi zasłonami. Celuj w 10,000–20,000 luxów (1,000–2,000 kandeli stóp). Zbyt małe natężenie światła powoduje wiotkie łodygi i słabe kwitnienie; ostre południowe słońce, zwłaszcza w gorących klimatach, może wybielać pochwy i przypalać liście. Obracaj rośliny dla równomiernej ekspozycji. W chłodnych, łagodnych latach tolerują więcej słońca; w gorących regionach priorytetem jest ochrona przed południowymi/popołudniowymi promieniami.
Składniki odżywcze
Nawozić tylko podczas aktywnego wzrostu. Wymieszać nawóz o wolnym uwalnianiu, niskiej zawartości azotu i wysokiej fosforu (np. N-P-K około 5-7-10) z podłożem doniczkowym przy sadzeniu, a następnie co 2–3 tygodnie uzupełniać rozcieńczonym nawozem płynnym na kwiaty. Nadmiar azotu prowadzi do bujnych liści kosztem kwiatów i może sprzyjać delikatnemu wzrostowi i gniciu. Przerwać nawożenie, gdy kwitnienie słabnie, a liście zaczynają żółknąć przed okresem spoczynku. Raz w miesiącu przepłukiwać doniczkę czystą wodą, aby zapobiec nagromadzeniu soli nawozowych.
Temperatura
Idealne temperatury to 16–24°C w ciągu dnia i 12–16°C w nocy podczas wzrostu; krótkie chłodniejsze noce wzmacniają kolor i siłę łodyg. Chroń przed mrozem — uszkodzenia tkanek występują już przy 0°C, a bulwy giną wskutek trwałego zamrożenia. Powyżej 29–32°C kwitnienie maleje, a rośliny mogą przestać rosnąć; zwiększ zacienienie i wilgotność oraz podlewaj rano, aby zmniejszyć stres cieplny. Do przechowywania w okresie spoczynku trzymaj suche, podniesione bulwy w 7–10°C w przewiewnej torbie. Unikaj zimnej, mokrej gleby w dowolnym czasie, co sprzyja gniciu.
