Plant ID

Wawrzynek

Znana również jako

Wawrzynek wawrzynkowaty, Laurestyna, Wawrzynek zimozielony, Wawrzynek śródziemnomorski, Viburnum tinus

Szybko rośnie Toksyczna dla ludzi Toksyczna dla zwierząt

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O Wawrzynek

Viburnum tinus, potocznie zwany Wawrzynkiem, to zimozielony krzew z obszaru Basenu Morza Śródziemnego, ceniony za całoroczną strukturę i zimowe kwiaty. Tworzy gęste, zaokrąglone kopce o wysokości 2–4 m z błyszczącymi, skórzastymi, ciemnozielonymi liśćmi. Różowe do różano zabarwionych pąki rozwijają się późną jesienią i otwierają w grona małych, pachnących białych do bladoróżowych kwiatów zimą i wczesną wiosną, dostarczając cennego nektaru poza sezonem. Po nich pojawiają się metaliczne ciemnoniebieskie jagody, wzbogacając walory ozdobne i karmiąc ptaki. Jest to krzew odporny i dostosowujący się do różnych warunków, toleruje nadmorską ekspozycję, lekkie zacienienie, gleby zasobne w wapń oraz okresowe susze po zadomowieniu. Jest szeroko stosowany jako żywopłot, ekran czy soliter, dobrze reagując na przycinanie po kwitnieniu w celu utrzymania formy i stymulacji krzewienia. Choć relatywnie mało wymagający, najlepsze efekty uzyskuje się przy głębokim, rzadkim podlewaniu, ściółkowaniu i umiarkowanym nawożeniu. Odporny do około −10 °C w osłoniętych miejscach, najlepiej rośnie w regionach z łagodnymi zimami i ciepłymi latami.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Viburnum tinus
Rodzaj
Viburnum
Rodzina
Viburnaceae
Rząd
Dipsacales

Właściwości i wymagania

Trudność: Łatwa
Wilgotność: 30% - 80%
pH gleby: 6.5
Przesadzać co: 104 tygodnie

Jak dbać o Wawrzynek

Woda

Podlewaj głęboko i regularnie w pierwszym sezonie wzrostu, aby ukorzenić silny system korzeniowy — zazwyczaj raz na tydzień, a częściej w cieple lub na piaszczystych glebach. Po zakorzenieniu jest umiarkowanie odporny na suszę; podlewaj obficie co 10–14 dni podczas suszy. Pozwól, aby górne 2–5 cm gleby wyschły pomiędzy podlewaniami i unikaj przewilgotnienia, które sprzyja problemom z korzeniami. Idealne jest nawadnianie kropelkowe lub powolne zanurzenie w wodzie. Ściółkuj, aby zmniejszyć parowanie i utrzymać równomierną wilgotność gleby.

Światło

Dobrze rośnie w pełnym słońcu do półcienia. W chłodnych, morskich klimatach pełne słońce promuje najobfitsze kwitnienie i owocowanie. W gorących, śródlądowych obszarach zapewnij popołudniowy cień, aby uniknąć przypalenia liści i zmniejszyć stres suszy. Toleruje jasny, otwarty cień, choć kwiatów może być mniej i będą luźniejsze. Utrzymuj dobre oświetlenie na bokach dla żywopłotów, aby zapobiec przerzedzaniu; okresowe przycinanie po kwitnieniu pomaga utrzymać gęste ulistnienie od góry do dołu.

Składniki odżywcze

Nawozić wczesną wiosną zrównoważonym, wolno uwalniającym się nawozem (np. 8-8-8 lub 10-10-10) lub 1–2 cm warstwą kompostu. Na ubogich glebach lekka dawka po kwitnieniu pomaga uzupełnić energię. Unikać formuł wysokoazotowych, które sprzyjają liściom kosztem kwiatów. Utrzymuj organiczną ściółkę o grubości 5–7 cm, aby regulować wilgoć i dostarczać składniki odżywcze. Jeśli liście żółkną na glebach zasadowych, zastosuj chelatowane żelazo lub nawozy mikroelementowe. Nie przesadzać z nawożeniem; zdrowe rośliny potrzebują tylko umiarkowanego, rocznego nawożenia.

Temperatura

Najlepszy wzrost występuje w temperaturach 10–25 °C. Dojrzałe rośliny tolerują krótkie przymrozki do około −10 °C na osłoniętych stanowiskach; młode lub uprawiane w pojemnikach egzemplarze potrzebują ochrony poniżej −5 °C. W chłodniejszych regionach (chłodniej niż strefa USDA 7), uprawiaj w pojemnikach, aby przezimować w miejscu bez mrozu. Znosi letni upał, o ile wilgotność gleby jest odpowiednia i korzenie są ściółkowane. Chroń przed wysuszającymi zimowymi wiatrami w otwartych ogrodach, aby zapobiec przypalaniu liści i uszkodzeniom pąków kwiatowych.