Plant ID

żarnowiec miotlasty

Znana również jako

żarnowiec zwyczajny, miotła angielska, miotła szkocka

Szybko rośnie Toksyczna dla ludzi Toksyczna dla zwierząt

Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.

Pobierz aplikację

O żarnowiec miotlasty

Cytisus scoparius, znany powszechnie jako żarnowiec miotlasty, to szybko rosnący, zrzucający liście lub półzimozielony krzew z rodziny bobowatych (Fabaceae). Tworzy gęstą, gałązkowatą bryłę zielonych, żebrowanych, miotlastych pędów z rzadkimi, trójlistkowymi liśćmi, które często opadają latem, pozostawiając fotosyntetyczne pędy. Późną wiosną i wczesnym latem roślina jest obsypana jaskrawożółtymi, kwiatami w kształcie groszku, które przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Następnie pojawiają się spłaszczone, czarne strąki nasion, które pękają, wydając nasiona. Żarnowiec dobrze rośnie w ubogich, piaszczystych lub żwirowych, dobrze zdrenowanych glebach i jest bardzo odporny na suszę, gdyż ma głębokie korzenie i brodawki azotowe. Najlepiej rozwija się w pełnym słońcu i na otwartych, wietrznych terenach, ale w cieniu lub ciężkich, podmokłych podłożach rozwija się słabo. Krzew jest stosunkowo krótkowieczny (5–10 lat) i nie lubi przycinania starych pędów; lekkie, po przekwitnięciu przycinanie zachowuje kształt i wigor. Chociaż jest wartościowym wyborem na trudne, niskonakładowe stanowiska, w wielu regionach poza jego rodzimym zasięgiem jest inwazyjny, więc sprawdź lokalne przepisy i unikaj tworzenia nasion tam, gdzie naturalizacja stanowi problem.

Taksonomia

Nazwa naukowa
Cytisus scoparius
Rodzaj
Cytisus
Rodzina
Fabaceae
Rząd
Fabales

Właściwości i wymagania

Trudność: Łatwa
Wilgotność: 30% - 70%
pH gleby: 6.2
Przesadzać co: 104 tygodnie

Jak dbać o żarnowiec miotlasty

Woda

Podlewaj świeżo posadzone krzewy głęboko raz w tygodniu podczas pierwszego sezonu, pozwalając, by górne 5–8 cm gleby wyschło między podlewaniami. Po ustaleniu żarnowiec jest bardzo odporny na suszę i często nie potrzebuje dodatkowego podlewania. W czasie przedłużającej się suszy lepiej zastosować rzadkie, głębokie podlewanie niż częste lekkie zraszanie. Zawsze unikaj nadmiernej wilgoci — zimowa mokrość jest bardziej szkodliwa niż letnia suchość. Rośliny w pojemnikach podlewaj, gdy jedna trzecia górnej części mieszanki jest sucha, a następnie dobrze osusz; nigdy nie pozostawiaj donic w wodzie.

Światło

Zapewnij pełne słońce, aby uzyskać najlepsze kwitnienie i zwartą formę — celuj w 6–8 lub więcej godzin bezpośredniego światła dziennie. Lekki cień jest tolerowany, ale ogranicza kwitnienie i sprzyja smukłości. W bardzo gorących klimatach śródlądowych krótki cień po południu może zmniejszyć stres cieplny bez utraty kwiatów. Unikaj głębokiego cienia, gdzie pędy się wydłużają i mogą obwisać. Uprawa w pomieszczeniach jest nieodpowiednia; ten krzew wymaga nieprzefiltrowanego słońca na zewnątrz i przepływu powietrza. Zachowuj niską roślinność współzawodniczącą, aby baldachim otrzymywał niezakłócone światło.

Składniki odżywcze

Żarnowiec miotlasty należy do rodziny roślin motylkowatych, które mają brodawki azotowe, więc jego potrzeby nawozowe są minimalne. Na otwartym terenie unikaj bogatych dodatków, gdyż nadmiar składników odżywczych zmniejsza kwitnienie i powoduje wzrost żylasty. Jeśli na bardzo ubogich glebach wzrost jest słaby, wczesną wiosną można zastosować lekką dawkę nawozu o niskiej zawartości azotu, wolno działający (np. 2-4-2 lub 4-6-4). Rośliny w pojemnikach podczas aktywnego wzrostu można nawozić niskonawozem, w połowie dawki raz na miesiąc. Nie nawozić po pełni lata i unikać oborników lub nawozów o wysokiej zawartości soli.

Temperatura

Odporny na strefy USDA około 5-8, ustalone rośliny tolerują zimowe mrozy do około −20°C w dobrze zdrenowanych glebach. Idealne temperatury wzrostu to 10–25°C. Młode rośliny są mniej odporne; ochraniaj je podczas pierwszej zimy na odsłoniętych stanowiskach. Długie gorąco powyżej 32°C przy wysokiej wilgotności może stresować rośliny i skracać ich żywotność; zapewnij przewiew i lekki cień po południu w gorących letnich klimatach. Unikaj mrozowych kieszeni i podmokłych gleb, gdzie uszkodzenia mrozowe mogą ranić korzenie.