żywokost lekarski
Znana również jako
żywokost leczniczy, żółtnik, czarnokrwawnik, siniacznica
Miej poradnik pielęgnacji tej rośliny zawsze pod ręką.
Pobierz aplikacjęO żywokost lekarski
Symphytum officinale, znany jako żywokost lekarski, to trwała, mocna roślina zielna z rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae). Pochodzący z Europy i zachodniej Azji, tworzy gęste kępy szorstkich, lancetowatych liści, które wyrastają z grubych, mięsistych korzeni sięgających głęboko po wilgoć i składniki odżywcze z podglebia. Późną wiosną do połowy lata, łukowate łodygi obsypują się zwisającymi gronami kremowych do fioletowawych kwiatów, które przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Żywokost preferuje żyzne, wilgotne gleby w słońcu lub lekkim cieniu, a z uwagi na wydajną produkcję biomasy może być stosowany jako długoletnia okrywa dla wilgotnych, marginalnych miejsc. Ogrodnicy cenią go jako roślinę dynamicznie gromadzącą składniki odżywcze, ścinając liście wielokrotnie na ściółkę lub do kompostu. Roślina rozprzestrzenia się dzięki krótkim kłączom i może się samodzielnie wysiewać, więc dobór miejsca i usuwanie przekwitłych kwiatów pomagają ją kontrolować. Mimo że historycznie wykorzystywano ją zewnętrznie w ziołolecznictwie, wszystkie części żywokostu zawierają alkaloidy pirolizydynowe i są niebezpieczne do spożycia. Wyjątkowo mrozoodporna, zamiera zimą i bujnie odrasta wiosną.
Taksonomia
Właściwości i wymagania
Jak dbać o żywokost lekarski
Woda
Żywokost preferuje stale wilgotną glebę, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu. Podlewaj głęboko, aby nawilżać glebę na głębokość 8-10 cali, następnie pozwól, aby powierzchnia nieco przeschła między podlewaniami, nie dopuszczając do wysuszenia strefy korzeniowej. Jako wytyczną, dostarczaj około 1-1,5 cala (25-40 mm) wody tygodniowo z opadów i nawadniania, zwiększając ilość podczas upałów lub na piaszczystych glebach. Zastosuj grubą warstwę organicznej ściółki, aby zmniejszyć parowanie. Unikaj chronicznego zalewania, które może sprzyjać gniciu koron.
Światło
Rośnie w pełnym słońcu do częściowego cienia. W chłodnych i umiarkowanych klimatach, 6 lub więcej godzin bezpośredniego słońca maksymalizuje produkcję biomasy i kwitnienie. W cieplejszych regionach, staraj się zapewnić poranne słońce z popołudniowym cieniem, aby zapobiec przypaleniu liści i zmniejszyć zapotrzebowanie na wodę. Żywokost toleruje jasny cień, ale staje się wtedy wydłużony i mniej kwitnie. Hodowla w pomieszczeniach nie jest praktyczna; wybierz miejsce na zewnątrz z otwartym światłem i niezawodną wilgocią gleby dla najlepszych wyników.
Składniki odżywcze
Żywokost dobrze rośnie na żyznej, próchnicznej glebie i najczęściej nie potrzebuje dodatkowego nawożenia po ukorzenieniu się. Przy sadzeniu, warto wzbogacić glebę dobrze przekompostowanym obornikiem lub kompostem. W pojemnikach lub na ubogiej glebie, nawóź wczesną wiosną zrównoważonym, wolno uwalnianym nawozem organicznym (np. 5-5-5) i dodaj kompost w połowie sezonu. Nadmiar syntetycznego azotu może prowadzić do zbyt bujnego, wiotkiego wzrostu; stawiaj na materię organiczną i stałe nawilżenie. Ściółkuj warstwą 5-8 cm, aby oszczędzać wodę i stopniowo uwalniać składniki odżywcze.
Temperatura
Żywokost lekarski jest odporny w strefach USDA 3-9 i dobrze znosi mroźne zimy, zamierając do korony i odrastając wiosną. Idealne temperatury wzrostu to 10-25 C (50-77 F). W gorące lata, powyżej około 30 C (86 F), wzrost zwalnia, a liście mogą więdnąć w południe; utrzymuj wilgoć w glebie i zapewnij częściowy cień popołudniowy, aby ograniczyć stres. Korony przetrzymują krótkotrwałe mrozy poniżej -18 C (0 F). Unikaj przedłużonego, zalodzonego zalewania, które może uszkodzić korzenie, i chroń świeże podziały podczas ekstremalnego zimna.
