Archiwa: Rośliny

Bergera koenigii (syn. Murraya koenigii), potocznie znana jako roślina liścia curry, to niewielkie, aromatyczne, wiecznie lub pół-wiecznie zielone drzewo z rodziny cytrusowatych (Rutaceae). W uprawie osiąga zazwyczaj 1–3 m w pojemnikach i 4–6 m w gruncie, tworząc rzadko rozgałęzioną koronę z pierzastymi liśćmi, które składają się z 15–25 błyszczących, silnie pachnących listków. W ciepłych porach roku pojawiają się kiście małych, białych, cytrusowych kwiatów, po których następują błyszczące czarne pestkowce; miąższ jest jadalny, ale nasiona uważa się za toksyczne. Liście są podstawową przyprawą w kuchniach południowoazjatyckich i najlepiej pachną, gdy są świeże. Roślina preferuje ciepłe, jasne, bezmrozowe warunki oraz dobrze przepuszczalne, lekko kwaśne gleby. Tworzy wyraźny korzeń palowy, docenia regularne przycinanie dla lepszej krzewistości, i może być uprawiana na zewnątrz w klimatach tropikalnych i subtropikalnych lub w pomieszczeniach pod intensywnym światłem w chłodniejszych rejonach. Nie mylić z niepowiązaną ozdobną rośliną „curry” (Helichrysum italicum), która pachnie przyprawami curry, ale nie stanowi zamiennika kulinarnego.

Tillandsia guatemalensis to średnia do dużej bromelia epifityczna pochodząca z Ameryki Środkowej, gdzie rośnie na gałęziach drzew i skalistych występach w wilgotnych do okresowo wilgotnych lasach. Tworzy luźną rozetę łukowatych, paskowatych liści pokrytych srebrzystymi trichomami, które pomagają wychwytywać wilgoć i składniki odżywcze z powietrza. Roślina zazwyczaj osiąga od 20 do 40 cm szerokości, a dojrzałe okazy wytwarzają wyprostowany kwiatostan z kolorowymi przykwiatkami i rurkowatymi kwiatami, po których pojawiają się odrosty tworzące z czasem kępy. Jako mezofilna roślina powietrzna, potrzebuje regularnego podlewania i dobrej cyrkulacji powietrza, całkowicie wysycha w ciągu kilku godzin po podlaniu. W przeciwieństwie do roślin doniczkowych, nie wymaga gleby i najlepiej czuje się zamontowana lub umieszczona w szybkowysychającym wyeksponowaniu. W pomieszczeniach rozwija się przy jasnym, rozproszonym świetle i umiarkowanej wilgotności; na zewnątrz preferuje półcień. Z regularnym podlewaniem, okresowym nawożeniem i ochroną przed mrozem oraz poparzeniami w południe, T. guatemalensis to odporna i wdzięczna roślina dla miłośników roślin powietrznych.

Euphorbia trigona, znana jako afrykańskie drzewo mleczne, to szybko rosnący, krzewiasty sukulent pochodzący z Afryki Środkowej. Mimo kaktusowatego kształtu, należy do rodzaju Euphorbia i wydziela mleczny lateks przy przecięciu. Wyprostowane, trójkątne, zielone łodygi tworzą kolumny przypominające kandelabry z wyraźnymi żeberkami obramowanymi podwójnymi cierniami i małymi, opadającymi lancetowatymi liśćmi. Z czasem może osiągać 1,2–2,5 metra w pomieszczeniach i więcej na zewnątrz w klimatach bez mrozu, rozwijając liczne odgałęzienia od podstawy. Gatunek ten ceniony jest za architektoniczną formę, odporność na suszę i łatwość uprawy, często hodowany jako roślina doniczkowa lub kolczasty żywopłot w tropikach. Odmiany takie jak 'Rubra’ wykazują czerwone lub pstre odcienie w silnym świetle. W uprawie rzadko pojawiają się prawdziwe kwiaty. Jak wiele euforbii, preferuje doskonały drenaż, jasne światło i sporadyczne podlewanie. Lateksowy sok jest żrący, więc wymaga ostrożnego obchodzenia się. Rozmnażanie jest proste z ciętych fragmentów pobranych w ciepłą pogodę i pozwolonych na obeschnięcie przed ukorzenieniem w ziemistym podłożu.

Petroselinum crispum, powszechnie znana jako pietruszka, to chłodnolubne, aromatyczne, dwuletnie zioło z rodziny selerowatych (Apiaceae). W pierwszym roku tworzy gęstą rozetę jaskrawozielonych, delikatnie podzielonych, trójpierzaście złożonych liści, które w zależności od odmiany mogą być karbowane lub płaskie. Mięsisty korzeń palowy umacnia roślinę i czyni ją wrażliwą na przesadzanie. W drugim roku pietruszka wypuszcza pustą, żebrowaną łodygę kwiatową o wysokości od 60 do 100 cm, z baldachami małych zielonkawobiałych kwiatów, po których pojawiają się aromatyczne nasiona. Pietruszka jest ceniona na całym świecie jako zioło kulinarne za świeży, lekko pieprzowy smak oraz wysoką zawartość witaminy K, C i A. Preferuje chłodne do łagodnych temperatur oraz równomierną wilgotność, może tolerować lekkie przymrozki. Ciepło i długie dni przyspieszają kwitnienie. Pietruszka dobrze rośnie w pojemnikach, jeśli zapewni się jej głęboki doniczkę i regularne nawożenie. Może być przechowywana przez zimę w łagodnym klimacie lub zbierana przez zimę pod osłonami.

Strelitzia reginae, powszechnie znana jako Rajski Ptak, to kłączowa, zimozielona bylina pochodząca z Południowej Afryki, ceniona za rzeźbiarskie liście i kwiaty przypominające ptaki. Skupiska pędów niosą duże, skórzaste liście w kształcie łopatki, przypominające bananowce, tworzące odważny, architektoniczny kształt w domowych wnętrzach lub w subtropikalnych ogrodach. Dojrzałe rośliny (zwykle 3-5-letnie) wytwarzają uderzające pomarańczowe i niebieskie kwiaty z poziomego, dziobowatego pąka, zaprojektowanego do zapylania przez ptaki w naturze. Rośliny w doniczkach zwykle osiągają 1–1,5 m wysokości, wyższe w gruncie. Rozwija się najlepiej przy obfitym świetle, cieple i równomiernie wilgotnej, ale szybko odprowadzającej wodę glebie. Jako roślina doniczkowa preferuje ciasną doniczkę, by pobudzić kwitnienie, i docenia sezonowe wystawianie na zewnątrz latem w odpowiednich klimatach. Choć wiąże się z umiarkowaną tolerancją na suszę, najlepsze rezultaty osiąga przy regularnej pielęgnacji, sezonowym nawożeniu i dobrym przepływie powietrza. W warunkach domowych, jasne światło i okresowe czyszczenie liści pomagają zapobiegać szkodnikom i maksymalizować fotosyntezę.

Phlebodium aureum, znana jako Paprotka Niebieska Gwiazda, to wyjątkowa paproć o nieco abstrakcyjnym wyglądzie. Jej niebiesko-zielone liście są duże, segmentowane i charakteryzują się falistym kształtem, co dodaje tekstury i zainteresowania każdej kolekcji roślin doniczkowych. Roślinę tę spotyka się w regionach tropikalnych i subtropikalnych obu Ameryk, w tym w części USA, gdzie zazwyczaj rośnie jako epifit, osadzając się na większych drzewach i absorbując wilgoć oraz składniki odżywcze z otoczenia. Ceni się ją zarówno za ozdobny wygląd, jak i wytrzymałość oraz zdolność do adaptacji do warunków w pomieszczeniach.

Rhus typhina, powszechnie znany jako sumak octowiec, to wytrzymały, tworzący kolonie krzew liściasty lub małe drzewo, pochodzący z wschodniej Ameryki Północnej. Osiąga wysokość od 3 do 9 metrów i jest łatwo rozpoznawalny po welwetowych, porożowatych młodych gałęziach oraz dużych, pierzastych liściach złożonych z wielu ząbkowanych listków. Latem żeńskie rośliny wytwarzają gęste, pionowe wiechy puszystych, czerwonych owoców, które pozostają na roślinie aż do zimy i stanowią pokarm dla ptaków; kwaśne, bogate w witaminę C owoce służą do przygotowania napoju „sumac-ade”. Jesienią liście przybierają spektakularne barwy, od złocisto-pomarańczowej po szkarłatną. Sumak octowiec dobrze rośnie na ubogich, suchych i zdegradowanych glebach, stabilizując skarpy i dodając zainteresowania architektonicznego. Rozprzestrzenia się przez kłącza, tworząc zarośla, które są doskonałe do naturalnych nasadzeń i stanowią schronienie dla dzikiej fauny, lecz w małych ogrodach wymaga zarządzania. Jest odporny na suszę, sól i warunki miejskie, co czyni go odpornym wyborem na nasłonecznione stanowiska. Nie należy go mylić z sumakiem jadowitym (Toxicodendron vernix), sumak octowiec nie zawiera urushiolu i jest zazwyczaj bezpieczny w dotyku, chociaż sok może podrażnić wrażliwą skórę.